W pierwszą sobotę sierpnia nasz portal w roli głównego partnera medialnego i technologicznego towarzyszył Milenie Łazarz w niezwykłym wyzwaniu - przepłynięciu 18 km od Gdyni do Helu. Celem przeprawy było wsparcie zbiórki na budowę integracyjnej siłowni plenerowej dla dzieci i młodzieży z OREW Juszczyn. Od rana rozpoczęliśmy wspólne kibicowanie i specjalną transmisję na żywo ze Strefy Kibica, która powstała w Makowskim Centrum Kultury.

Wśród gości, którzy pojawili się w plenerowym studio prowadzonym przez Macieja Krzyśkowa i Ernesta Durkę był również Łukasz Miklusiak, założyciel, trener i kierownik sekcji pływania w UKS „Jasień” Sucha Beskidzka. W rozmowie podzielił się kulisami treningów m.in. Mileny oraz refleksjami o roli szkoleniowca w karierze sportowca oraz podkreślił wagę charakteru w drodze do sukcesów.

Pełny wywiad dostępny jest w transmisji z wyzwania Mileny. Poniższa wersja została zredagowana z zachowaniem najważniejszych wypowiedzi z materiału źródłowego.

• Dołącz do zbiórki na platformie SiePomaga

• Sucha24.pl: Jak wspomina pan pierwsze spotkanie z Mileną?

Łukasz Miklusiak: Pamiętam jej tatę, który podczas naszych zajęć podszedł do Piotra Staszaka i powiedział, że chciałby zapisać córkę na naukę pływania. Piotr odpowiedział mniej więcej: „Nie na naukę – niech od razu przyjdzie do klubu, sprawdzimy ją”. Milena potrafiła już utrzymać się na wodzie i trafiła do bardzo dobrej grupy szkoleniowej, w której były między innymi Ewa Wrona, Wiktoria Gracjarz, Julia Parchańska i Barbara Sowa. Miała wtedy około siedmiu lat.

• Co pomyślał pan, kiedy dowiedział się o planie przepłynięcia Zatoki?

Milena zadzwoniła i powiedziała, że chce przepłynąć na Hel w celu charytatywnym. Takich telefonów nie otrzymuje się codziennie, dlatego poprosiłem, aby opowiedziała więcej. Kiedy wyjaśniła swoją wewnętrzną potrzebę, powiedziałem, że trzymam kciuki i przypomniałem o konieczności dobrego przygotowania. Wielkie uznanie należy się jej obecnemu trenerowi i całemu zespołowi, który wykonał ogrom pracy.

• Czy czas 5 godzin i 32 minut pana zaskoczył?

Milena mówiła wcześniej, że chciałaby płynąć „tempem żółwia”, czyli około dwóch minut na 100 metrów. Dawałoby to wynik w granicach sześciu godzin. Trudno jednak dokładnie przeliczyć czas, bo morze to nie basen: znaczenie mają wiatr, fale, prądy i temperatura. Wynik był szybszy od zakładanego i bardzo dobry.

• Jak zmieniła się Milena od pierwszego treningu?

Zawsze miała mocny charakter. Pamiętam, jak przed jednym z treningów koleżanki mówiły w szatni, że nic im się nie chce. Milena odpowiedziała im stanowczo, że dzisiaj będą ciężko trenować. Nie wiedziały, że to słyszę. Schowałem się i już wiedziałem, że trening będzie dobry. Ten charakter był w niej od początku.

• Jak trudne jest przepłynięcie 18 kilometrów z Gdyni na Hel?

To ogromny wysiłek. Aby przybliżyć skalę osobom, które biegają, porównałbym ten dystans do niemal dwóch maratonów, czyli około 70 kilometrów biegu. Dochodzą do tego zimna woda, fale, wiatr, meduzy i inne czynniki. Największe znaczenie ma kondycja psychiczna.

• Jakiego przygotowania wymaga takie przedsięwzięcie?

Ostatni okres przygotowań i dostosowanie organizmu do dużego kilometrażu są bardzo ważne, ale podstawą pozostają lata spędzone na basenie. Osoba, która dopiero zaczyna naukę pływania, nie przygotuje się do takiej próby w krótkim czasie. To tysiące godzin pracy, których nie da się nadrobić.

• Czy można przygotować się wyłącznie na basenie?

Basen buduje fundament, ale ostatni etap musi obejmować wody otwarte. Organizm trzeba przyzwyczaić do zimna, fal, pracy błędnika i słonej wody dostającej się do ust. To trochę jak z morsowaniem – sam zimny prysznic nie zastąpi regularnego kontaktu z zimną wodą. Milena miała doświadczenie, ponieważ startuje w Pucharze Polski na wodach otwartych, ale morze jest jeszcze trudniejszym środowiskiem.

• Co czuje trener, widząc po latach taki wyczyn swojej zawodniczki?

Ogromną dumę i wdzięczność, szczególnie że próba miała cel charytatywny. Czuję się małym trybikiem w całej historii, ale cieszę się, że mogłem być obecny w życiu Mileny i uczestniczyć w jej sportowym rozwoju.

• Czy w tej próbie ważniejsza była forma fizyczna czy mentalna?

Z fizjologicznego punktu widzenia mięśnie, jeśli otrzymują tlen i składniki odżywcze, mogą pracować bardzo długo. Największą rolę odgrywa jednak psychika. Milena wspominała o dwóch kryzysach. Jeden pojawił się około dwóch kilometrów przed metą. Wiedziałem wtedy, że dzięki charakterowi dopłynie. Trudno powiedzieć, kiedy nastąpił pierwszy kryzys, ale również sobie z nim poradziła.

• Kto był bardziej uparty na treningach: Wiktoria, Ewa czy Milena?

 Trener. Każdy zawodnik jest inny i dochodzi do stu procent swoich możliwości w różnym tempie. Dla jednego sukcesem jest medal, a dla innego poprawa z 46. na 42. miejsce. Taki wynik może być jego osobistym medalem, a charakter zbudowany w sporcie wykorzysta później w innej dziedzinie życia.

• Czy trener czasem mówi „jeszcze jedno powtórzenie”, choć planuje ich więcej?

Zdarza się, ale działa to także w drugą stronę. Jeśli zadanie jest wykonywane bardzo dobrze, czasem razem z Piotrem Staszakiem uznajemy, że nie ma sensu niczego psuć i kończymy wcześniej. Granice trzeba przesuwać, a Milena należała do osób, które same zgłaszały gotowość do dodatkowej pracy.

• Co czuje trener podczas startu swojego zawodnika?

Rola trenera nie kończy się przed startem. Jego mowa ciała, zachowanie i ostatnie wskazówki mogą zdecydować o wyniku. Kiedy zawodnik jest już w wodzie, nie można podpowiadać jak w piłce nożnej. Pozostają ogromne emocje. Nie ma znaczenia, czy ktoś walczy o medal, finał czy poprawę odległego miejsca – każdy mierzy się z własnymi słabościami i lękiem.

• Kiedy trener zauważa, że młody zawodnik może wejść do krajowej czołówki?

Odpowiedź: Decydują zarówno cechy fizyczne, jak i charakter. Ogromny wpływ mają rodzice i otoczenie. Można powiedzieć: pokaż mi pięć osób, z którymi najczęściej przebywasz, a powiem ci, czy masz szansę osiągnąć sukces. Milena, Ewa i Wiktoria obracały się w grupie ambitnych i charakternych ludzi, co zwiększało prawdopodobieństwo rozwoju.

• Jak podsumowałby pan dotychczasowy sezon UKS Jasień i dzisiejszy wyczyn?

To był bardzo dobry okres dla klubu, choć obecnie trwa ważny czas wypoczynku i regeneracji. Najważniejszy jest jednak dzisiejszy start Mileny. Reprezentuje nasz klub również w Pucharze Polski i wkrótce ma kolejne zawody. Mam nadzieję, że zdąży się zregenerować, ponieważ zdrowie jest najważniejsze. Najbardziej cieszę się, że bezpiecznie dopłynęła i że akcja osiągnęła swój sportowy oraz charytatywny cel.