Analizujemy grę - Śląsk Wrocław

W grudniu skończyłem ebooka – „Opracowanie taktyczne Śląska Wrocław w rundzie jesiennej Ekstraklasy 2021/2022”. Każdego, kto lubi patrzeć na mecze szerzej - zapraszam do zapoznania się z efektami obserwacji. Podczas pracy nad materiałem, w których zanalizowałem 19 meczów, zgromadziłem 20 tysięcy zrzutów ekranu, przeszło 200 grafik. Dlaczego Śląsk? Trenerem zespołu z Wrocławia jest Jacek Magiera, a więc osoba, która wychowała wielu młodych piłkarzy i o której każdy ma dobre zdanie. Dwa – taktyka z „trójką” obrońców opanowuje nasz kraj. Warto było przyjrzeć się samej idei gry dla korzyści szkoleniowej. Trzy – trener Magiera chce grać widowiskowo. Wymaga od zawodników ryzyka, postawy aktywnej zarówno w ataku, jak i w obronie. Woli 8:4 niż 1:0.

Pierwsze kroki z analizą gry

Na co zwracać uwagę przy analizie meczu? Podzielę się swoimi spostrzeżeniami, którymi kierowałem się przy analizie każdego, kolejnego meczu.

- Warto posłuchać trenerów przed meczem, każdy klub organizuje konferencje prasowe przed i po meczu. Warto znać poprzednie wyniki danego zespołu. Powinniśmy orientować się w sytuacji kadrowej, wiedzieć podstawowe rzeczy na temat poszczególnych zawodników.

- Ustawienie strukturalne (system gry) w ataku i w obronie. Jak zespół otwiera grę od bramki? Jaki jest układ przy krótkim otwarciu gry – czy jest to czwórka obrońców i dwóch środkowych pomocników czy trójka środkowych obrońców i wahadłowi? Czy może któryś ze środkowych pomocników pozycjonuje się pomiędzy stoperem a bocznym obrońcom, ten idzie do przodu, co także zmienia dynamikę i wymaga od nas innej reakcji. Jak często stosują długie, bezpośrednie podanie? W jakich sytuacjach, w jakie sektory? Który zawodnik jest preferowany przy walce o górne piłki?

- Jak zespół ustawia się w obronie wysokiej, obronie średniej i obronie niskiej. Jak broni pola karnego? Momenty pressingowe. Ofiara pressingu. Czyli jeśli wiemy, że dany zawodnik ma problemy z piłką, albo gra głównie lewą nogą, a w danym momencie jest ustawiony na prawej stronie to warto pomyśleć nad tym, by to wykorzystać. Jak zespół zamyka środkowy sektor? Czy napastnik „odcina” defensywnego pomocnika rywali? Fazy przejściowe po odbiorze/po stracie. Czy atakują od razu po stracie, ewentualnie ile to trwa, kiedy wracają niżej? Czy po odbiorze piłki dążą do błyskawicznego stworzenia sytuacji, czy przechodzą do ataku pozycyjnego. Kto jest pierwszym wyborem po odbiorze?

- Analiza strzelonych/straconych bramek. Analiza stałych fragmentów gry.  Śląsk stracił dwie podobne bramki przy rzutach rożnych. Dośrodkowanie, brak krycia na linii pola karnego i osamotniony zawodnik strzelił gola.

- Powyższe punkty odnoszą się do globalnego spojrzenia. Zespołowego. Warto obserwować też działania grupowe/indywidualne. Współpracę w danych sektorach boiska. Jakość indywidualną.

Samego zawodnika powinniśmy oceniać bardziej detalicznie:

- Czy dobrze gra, bo ma obok siebie dwóch - trzech bardzo dobrych zawodników?

- Czy dobrze gra jako boczny obrońca, bo np. skrzydłowy przeciwnika jest słabszy?

- Czy dobrze gra, bo system, który nakreślił trener rywala daje mu swobodę w jego sektorze?

- Czy dobrze gra, bo rywal jest słabszy?

- W jakim ustawieniu gra? Przeciwko jakim ustawieniom?

- Jak zespół strzela bramki? Jak tworzy sytuacje? Środkowy pomocnik w drużynie, która gra dużo środkiem ma dużo możliwości do kluczowych podań, asyst. Jeśli jednak zespół woli podanie do boku i dorzut, to siłą rzeczy środkowy pomocnik ma mniej opcji i jest mniej widoczny. Czegoś może być więcej czy mniej, co wynika z szerszego kontekstu.

- Jak zespół traci bramki? Kiedy?

- Statystyki zawodnika (przy zmianach pozycji, systemów są zaburzone, ważna jest stabilność)

- Czy zawodnik - w wypadku "szóstki" - jest odcinany przez napastnika? Jak reaguje? Jak reaguje drużyna?

Każdy zawodnik powinien być oceniany według założeń trenera, zespołu. Niestety zwykle trudno uzyskać takie informacje, ale pewne rzeczy można wyłapać.

SYSTEM GRY 1-3-4-3

Śląsk w ataku najczęściej grał w ustawieniu 1-3-4-3. Najwyżej ustawiony napastnik był wspierany przez dwóch ofensywnych pomocników – „dziesiątki”. Żaden z zawodników Śląska nie jest przywiązany do pozycji, zwłaszcza „dziesiątki”. Częstym manewrem było obniżenie pozycji napastnika, który zszedł niżej, pokazał się do gry, a w jego miejsce wbiegali koledzy. Innym ciekawym wariantem były „odwrócone wahadła”. Zawodnik prawonożny na lewej stronie, a lewonożny na prawej. Ten zabieg sprawia, że ewentualne dośrodkowania w pole karne najczęściej są „dokręcane” w kierunku bramki. Piłki dochodzące.

W obronie trenera Magiera korzystał z dwóch rozwiązań: 1-5-2-3 w obronie średniej i wysokiej, natomiast 1-5-4-1 w obronie niskiej.

Zapraszam do czytania!