Święto upamiętnia przyniesienie przez Maryję Dzieciątka Jezus do Świątyni Jerozolimskiej, aby ofiarować go Bogu. Obchodzi się je 40 dni po narodzinach Jezusa. Święto wprowadził papież Gelazjusz I (Gelazy I), urodzony w Rzymie, zmarł w 496 roku, był papieżem od 1 marca 492 roku do 19 listopada 496 roku. Święto zamyka okres Bożego Narodzenia. To ostatni dzień wystroju świątecznego w kościołach: żłóbków, choinek, a także w wielu domach. Kończy się czas śpiewania przepięknych pastorałek oraz kolęd.
Tego dnia w kościołach poświęca się świece, które symbolizują człowieczeństwo Syna Bożego, wiarę, nadzieję, miłość, które pomagają chrześcijanom w pójściu za Chrystusem, oddaniu się Bogu i dążeniu poprzez swoje dobre życie do wieczności. Świece zapalane są podczas nabożeństw, procesji, przy konających. Nazywane są często gromnicami, stąd w tradycji ludowej mówi się o Święcie Matki Boskiej Gromnicznej. Pamiętam jak moja babcia mawiała: „Gromnica pomaga wypraszać łaski u Matki Bożej”. Ustawiała ją na stole lub na parapecie okiennym, aby chroniła domowników i dom przed wyładowaniami atmosferycznymi w czasie burz, a także w okresie powodzi, wichur.
Kościół obchodzi też w tym dniu Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowionego przez Ojca Świętego Jana Pawła II w 1997 roku. Podczas Mszy św. siostry zakonne i zakonnicy odnawiają śluby zakonne: czystości, posłuszeństwa oraz ubóstwa. Życzymy Im owocnej, wytrwałej, pełnej miłości posługi dla Boga oraz ludzi.
Kazimierz Surzyn
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze