ZABYTKOWE SANKTUARIA – KOŚCIÓŁ W SIDZINIE

Zbudowany został w latach 1815 – 1825. Nosi wezwanie św. Mikołaja. Jego konsekracji dokonał ks. bp Grzegorz Tomasz Ziegler z Tarnowa. Kościół jest murowany,  w stylu józefińskim. Zamknięte półkoliste prezbiterium od południa posiada skarbczyk, a od północy zakrystię. Trójprzęzłowa, szeroka nawa wyposażona jest w wieżę od frontu oraz  w kruchtę od południa. Gontowy dach świątyni spłonął w 1911 roku. Po pożarze pokryto go blachą miedzianą. Na szczęście nie uległa wtedy zniszczeniu wieża z dwoma dzwonami, będącymi dziełem mistrza K. Szwalberga z Białej.

Ołtarz główny kościoła poświęcony jest Matce Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Szczególne miejsce sidzińskiego sanktuarium wypełnia, otoczony czcią, słynący łaskami, obraz z wizerunkiem Madonny, przytulającej Dzieciątko do policzka. Namalowano go na desce cedrowej, częściowo temperą, a częściowo farbą olejną. Ma złocone renesansowe tło. W jego górnej części widnieją zapisane skrótami greckie słowa: Matka Boga – Jezus Chrystus. Z najnowszych badań wynika, iż obraz powstał na przełomie XV i XVI stulecia  w Dalmacji. W Sidzinie popularna jest legenda, która wiąże powstanie obrazu ze  św. Metodym i pierwszymi Piastami. Obraz poddano konserwacji w 1949 roku. Dzieła tego dokonał Tadeusz Zawadzki z Krakowa. W 1965 roku po gruntownej renowacji miało miejsce uroczyste odsłonięcie wizerunku Maryi. 15 lipca następnego roku obraz otrzymał złocone korony, z rąk bpa Juliana Groblickiego, jako wotum za nieustającą opiekę sidzińskiej Madonny nad mieszkańcami.

Ponadto w ołtarzach bocznych znajdują się obrazy przedstawiające: św. Mikołaja – patrona parafii, św. Józefa z Jezusem, Pana Jezusa na Krzyżu. Wzrok przykuwa też piękna ambona z dwoma aniołami po bokach i pozłacanymi elementami dekoracyjnymi.

Bardzo charakterystyczne i interesujące malowidła umieszczone są na suficie sidzińskiego Domu Bożego. Przedstawiają one: Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny, sąd ostateczny, Wniebowstąpienie Pańskie.

             Kazimierz Surzyn

zdjęcia: Bartosz Oczkowski

Źródła:

1. Kuria Metropolitarna w Krakowie.

2. Dokumentacja kościoła w Sidzinie.