Wiersze o wiośnie

Wiosenna nuta

kołysze polaną

sypiąc z rękawa

przebiśniegi stokrotki

kaczeńce żabie oczka

urocze jasnozielone

trawy rozmarzone

zapachem rozprasza myśli

witalność z niej tryska

sprzyjając odnowie miłości

też oczy widokiem raduje

rozrastającego się serca przyrody

przechodząc gąszczem

skrzętnie łapię jej kolory

czując na duszy lekkość

jakieś przeistoczenie

w dziewiczej zieleni

malowanej codziennie

pieczołowicie i misternie

w wiosennym rytmie

Wiosna w Beskidach

Słońce przechadza się

drogami nieba

mocno promieniuje

zwiastując nam

śliczną pogodę

Ptaki świergocą

w leśnych ostępach

trawa zielenieje

i finezyjne gąszcze

Obserwuję taniec

czarnego chrabąszcza

ładną rzeżuchę

i zwinną małą

szarą jaszczurkę

W wiosennym

radosnym zawale

pędzę gdzieś

w zielone pole

Powietrzem świeżym

głęboko oddychając

kuszony pięknością

każdego zakątka Beskidów

serce swoje zachwycam

Natura

Dzisiaj wstałem bardzo wcześnie

kiedy skrzydlate śpiewały trele

aby razem ze srebrzystą rosą

chwalić Matkę Ziemię prześliczną

Patrzyłem z uznaniem na lasy dumne

oraz w boski czarujący szafir nieba

które odbite w zielonkawym stawie

zwiastowały radosny piękny dzień

Wnet słońce liryczną wiązką promieni

wschodząc żółcieniem obsypało liście

przydrożnych drzew i kwiatów w sadzie

by potem rozgrzać powietrze do czerwoności

Serce wciąż weseli się magicznością

porywając do krasnolicych spojrzeń oczy

piję czar soczysty z dzbana przyrody

i uśmiecham się do niej z miłością

Wiosenne odsłony

Poranek.

Przymrozek lekko wybielił drzewa.

Słońce powoli przebija chmury

malując je żółcieniem.

Las pokryty mgłą

jeszcze drzemie rozmarzeniem.

Gdzieniegdzie dobiega śpiew ptaków

które rozbudzają codzienność.

Południe.

Niebo rozlewa wszędzie błękit.

Przyjemne ciepło i wiatr

rozpieszczają nam ciała.

Cień konarów tańczy z promieniami

co pozłociły seledynowe krzewy.

Trawa rozbujała się zielenią

dając uspokojenie niwelujące stres.

Świeżość umysłu witalność

roztacza plany na dalsze życie.

W miłości nadziei wierze

wszystko jest możliwe.

Wieczór.

Gaśnie słońce na różanym płótnie.

Gwiazdy rozświetlają mrok.

Dom pachnie krokusami

zniewalającymi zmysły.

Wycałuję cię jeszcze na dobranoc

przytulę myślami poezją.

Jutro wstaniemy z nowym zapałem.

Magia bzów

W zapachu bzów

adoruję ciebie spojrzeniem

i trzymam serce w dłoniach

wyznaję kocham cię

i trwam w szczęściu

rozmarzonego maja

zaś całując

rozpływam się

w błękicie nieba

i w fiolecie kiści

Majowo

Leżymy na łące

ubrani w miłość

i patrząc w chmury

rozmyślamy uparcie

co jeszcze przed nami

bo maj umysł umaja

sprzyja czułości

żywotnością rozpieszcza

i kwitnie uśmiechem

wiosennych ogrodów

Kazimierz Surzyn