Ach to nasze morze
Z gracją pływamy w Bałtyku
w barwach zachodzącego słońca
które witrażami przyozdabia nam ciała
też w blasku perlistego księżyca
co diamenty wpina we włosy
i dodaje finezji fikuśnym falom
oraz pocałunkom w kropelkach wody
Na złotej plaży
promienie splatają nasze serca
przy najcudniejszych nutach
morskich na świecie
Na molo w bezkresie wynurzeń
trzymając się za ręce
patrzymy w oczy
w których błyszczy miłość
przepiękna jak bursztyn
I znów nad Bałtyk
Biegniemy do jego serca
aby rozkoszy zaznać
w srebrnych falach
i z radością pływamy
niczym zwinne ryby.
Błyszczy w promieniach
niebiesko – zielonkawy
jak twoje boskie oczy
rozśpiewany szeleści
gwarząc opowieści.
Gniew w sztormie
sięga nieba prawie.
O brzeg ciężko uderza
masą stalowoszarą
piaski ze sobą porywa
i fale kołysze miarowo
raz w lewo raz w prawo -
siła Neptuna w zenicie.
Nocą jak marzenie
w żółci światła płynie
a my w malinowych pocałunkach
w ciszy gwiazd migocących.
Kartki znad morza
Fantazyjne srebrzyste ciska fale
rzeźby wznosząc na piasku.
Fajnie oglądać morskie dale
w ciszy w objęciach o brzasku.
W południe na plaży wybrzeża
leżymy niemal w centrum słońca.
Wielki parasol żar uśmierza
on druh najwspanialszy obrońca.
Pod wieczór żegnają nas mewy
w słońcu co w purpurze zachodzi
a od morza wiatr nieco zimniejszy
brązową opaleniznę ciał łagodzi.
W nocy wielką ulewą rozgadane
wzburzone potęgą muskułów Posejdona
uderza zaciekle w niebo zirytowane.
O świcie znów śpiewa nutą łagodną.
W splocie rąk spoglądamy na słoneczko
które powoli wyłania się jakby z wody
wznosząc się w różu i żółcieniu coraz wyżej -
jest pięknie tak samo bajkowo jak zachody.
Kazimierz Surzyn
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!