Walczy nie dla siebie, lecz córki, ale nie ma już środków

Od pięciu lat 27-letnia dziś Żaneta Samoiluk z Huciska zmaga się z poważną, podstępną chorobą. Ta do tego stopnia wycieńczyła organizm kobiety, że wykonanie najprostszych codziennych czynności stanowi ogromne wyzwanie. Kobieta zapewne by się poddała, ale jak mówi, musi zadbać o córkę, którą samotnie wychowuje. Tyle, że i sił mało, a środków na leczenie brak.

Jak zauważa Żaneta Samoiluk człowiek chory na neuroboreliozę może wyglądać jak milion dolarów, a w środku jest wrakiem człowieka. - Na co dzień muszę funkcjonować normalnie, wychowuję sama dziecko, muszę być silna. Wewnątrz toczę walkę, której mam dosyć! – przyznaje otwarcie, bo bój jest nierówny. Pierwsze objawy choroby u mieszkanki Huciska pojawiły się bowiem już w 2018 roku. Tyle tylko, że wówczas została źle zdiagnozowana i skierowano ją do… psychiatry. - Symptomy zostały, a choroba się rozwijała. Dopiero w 2021 roku wyszedł rumień Skierowano mnie na punkcję, z której wyszła wyraźna neuroborelioza. Zostałam skierowana do lekarza, brałam antybiotyki, natomiast mój organizm nie reagował dobrze... Wszystko mnie bolało, niepokojące objawy nie dawały mi żyć – wspomina.

Gdy Żaneta Samoiluk straciła nadzieję na odzyskanie dawnej funkcjonalności, pojawiła się nowa droga walki o zdrowie. Zaczęła przyjmować lekarstwa w formie ziół i naturalnych suplementów. Wszystko na chwilę się uspokoiło. Nie trwało to jednak długo. Wraz z epidemią COVID, choroba obudziła się na nowo. - Miałam dietę, musiałam się rehabilitować. Wszystko się jednak skończyło, bo skończyły się też środki. Nie stać mnie już na leczenie... – rozkłada ręce z bezradności.

Mieszkanka Huciska z powodu spowodowanego chorobą wyczerpania nie może pracować. Tymczasem samodzielnie wychowuje córkę, która w tym roku rozpocznie naukę w szkole podstawowej. I to dla niej musi walczyć, ale potrzebuje ku temu środków.

Osoby, które chcą wesprzeć Żenetę Samoiluk mogą przekazać na jej rzecz datek poprzez portal siepomoga.pl, na którym uruchomiona została zbiórka „Choroba okrada mnie z sił... Proszę, pomóż mi wygrać!”