Suska historia w wierszach

Na suskim wzgórzu

nad centrum miasta

wzrok urokiem przyciąga

wielka świątynia

Nawiedzenia Matki Bożej

złożona z dwóch połączonych

ze sobą kościołów

Stary piętnastowieczny

Piotr Komorowski zbudował

dla Suchej właściciel zacny

Potem wzniósł jeszcze klasztor

w którym przez wiek mieszkali

laterańscy kanonicy

przybyli tutaj z Krakowa

Nową świątynię ufundowali

Anna i Władysław Braniccy

na przełomie wieków

dziewiętnastego i dwudziestego

Dzisiaj w modlitwie

ich wspominamy

i w naszych sercach

głęboko chowamy

W środku świątyni

w promieniach słońca

mieni się witraż

przedstawiający scenę

nawiedzenia św. Elżbiety

przez Najświętszą Maryję

suskiej parafii patronkę

W ołtarzu głównym

modlą się wierni

do Matki Bożej

Nieustającej Pomocy

prosząc o łaski

i błogosławieństwo

dla swoich rodzin

i siebie samych

Każdemu, kto odwiedza

Suchą Beskidzką

miasto ponad 600- letnie

kłania się w pas

zamek szesnastowieczny

pod Jasieniem stojący

jego szczytu sięgający

Wtem spoza chmur

spoziera Kasper Suski

uradowany wielce

bo zamek

życiem tętni

jak dawniej

W Sali Rycerskiej

jakiś koncert

młodzi aktorzy

sztukę grają

tłum ludzi odwiedza

komnaty i wystawy

hejnał i śpiew

anielskich chórów

dla tych wspaniałych

co o tradycję dbają

O północy

Biała Pani

odwiedza krużganki

i dumnie patrzy

na dostojne

mury dworu

wdzięczna wszystkim

którzy o niego zabiegają

w podzięce

pokłon oddaje

i znika

a w zamku

jak to w zamku

znów o brzasku

zaczyna się życie

od nowa

Na rozstaju

dróg beskidzkich

stoi karczma

w rynku suskim

Koń w poświacie księżycowej

rży radośnie

gości wita

Kielichem zaprasza Twardowski

Kukuryku!

słychać w oddali

gwar dobiega

zza okien

Wnet nos wyczuwa

starodawne dania

a woń przysmaków

gości wciąga

W kącie izby

stoi Mefistofeles

rozkłada cyrograf

Czyżby jeszcze dzisiaj

czyjąś duszą

chciał zawładnąć?

W sali marszałkowskiej

suskiego zamku renesansowego

oglądam piętnastowieczny

kamienny kominek

wykuty z piaskowca

motywami architektonicznymi

pięknie ozdobiony

W górnej części

ma wyryte herby

Korczak i Nowina

przypominające dawnych

właścicieli dworu

Piotra Komorowskiego

hrabiego liptowskiego i orawskiego

starostę oświęcimskiego

oraz Katarzynę Komorowską

hrabinę liptowską i orawską

starościnę oświęcimską

I trochę z zazdrością

spoglądam na kominek

który widział wszystko

co tutaj się działo

na przestrzeni wieków

Kazimierz Surzyn

K. Surzyn, Beskidzka ziemia, Nasze zabytki, Wadowice 2008.