Książka o miłości – opowieść

Franciszek z Osielca nigdy nie chodził do szkoły. Nie umiał pisać ani czytać. Podpisywał się krzyżykiem. Chłop miał córkę Małgosię. Była bardzo zdolna, w szkole miała same piątki.

Franciszek często chodził z przyjaciółmi do karczmy, aby porozmawiać i napić się piwa. Pewnego razu biesiadując, chłopy chwalili się, iż czytali książkę o miłości, wypożyczoną z biblioteki. Franciszek też chciał taką książkę przeczytać. Żona już mu dawno zmarła, a do innych kobiet szczęścia nie miał.

• Franek jak chcesz do ci tę książkę pożyczę, żebyś i ty ją przeczytał – powiedział Błażej.

  Reklama

• No..., no... pewnie daj mi ją, chętnie skorzystam, bo ciekawy jestem co tam pisze – odpowiedział bez namysłu Franek.

• Małgosia dobrze czyta, to ją do tego wykorzystam – deliberował chłop.

• Pewnie, że tak – zgodził się z nim Michał.

  Napili się jeszcze po piwku i rozeszli się do swoich chat. Gdy Małgorzata zobaczyła książkę w rękach ojca, zapytała go:

• Tatusiu kochany, co to masz?

• Książkę, nie widzisz – odburknął.

• A jakże ją będziesz czytał, jak nie potrafisz?

• Widzisz, jaka mądra, jajko nagle stało się mądrzejsze od kury! - podniósł nieco głos.

  Reklama

• Ty mi, córuś, będziesz czytała.

• Siadaj tutaj przy mnie i czytaj – kontynuował rozkazująco ojciec.

  Dziewczyna posłusznie wzięła książkę i rozpoczęła czytanie. Po niedługim czasie przerwała pytając ojca:

• Czy wypada, bym tobie czytała książkę o miłości?

• Wypada, nie ma w tym nic dziwnego. Miłość to najpiękniejsze uczucie na świecie – odpowiedział Franciszek.

• Nie przejmuj się, czytaj – ponaglał.

• Musisz mi do końca przeczytać, bo kiedy się mnie kumple spytają w karczmie, czy mi się ona podobała, to przecież muszę im coś powiedzieć – tłumaczył.

  Reklama

• I tak Małgosia czytała książkę ojcu kilka dni.

• O, jakaż to była piękna książka sercem napisana – chwalił ją Franciszek.

• Dziękuję córuś za przeczytanie.

• Przyjaciele mówili, że mają kolejną książkę o miłości.

  Gdy przyjechała do nich ciocia Matylda w odwiedziny Małgosia opowiedziała jej o czytaniu książki ojcu.

• A co, on dalej nie umie czytać? - zapytała.

• Tak, ani czytać, ani pisać – powiedziała dziewczyna, kiwając głowa.

• Trzeba koniecznie nauczyć ojca, tych podstawowych, przydatnych czynności w życiu – postanowiła ciocia.

  Reklama

• Małgosiu, wspólnymi siłami damy sobie radę – dodała z przekonaniem.

  Upłynęło kilka tygodni. Nauka nie poszła w las. Franciszek ładnie pisał oraz czytał. Okazało się, ze jest zdolny, podobnie jak jego najukochańsza córka.

Kazimierz Surzyn