Kościół w Śleszowicach

Od początku istnienia tj. od 1 połowy XIV wieku Śleszowice należały do parafii w Mucharzu. Mieszkańcy przez wiele lat wznosili modły do Boga, gromadząc się wokół kaplicy z 1749 roku, stojącej do dziś w centrum miejscowości.

Dopiero w latach 70. ubiegłego stulecia zaczęto odprawiać w niej niedzielne nabożeństwa. Pierwotnie w kaplicy w ołtarzu głównym umieszczony był obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Śleszowianie dwukrotnie fundowali kopie obrazu Madonny Jasnogórskiej, które przywozili z pielgrzymek do Częstochowy. Pierwszy raz kopia obrazu Matki Bożej została sprowadzona do kaplicy najprawdopodobniej pod koniec XVIII wieku. W czasie II wojny światowej Niemcy wycięli z ram i spalili wizerunek Matki Bożej. Ponownie obraz został zakupiony w 1946 roku. Po 36 latach przeniesiono obraz Pani Jasnogórskiej do kościoła w Śleszowicach, wybudowanego w latach 1981-1996, którego jest Patronką.

Plac pod budowę świątyni ofiarowali Janina i Józef Tylowie. 8 sierpnia 1982 roku kardynał Franciszek Macharski, metropolita krakowski, poświęcił plac budowy i fundamenty. Projekt architektoniczny wykonali: Jerzy Wzorek, Marek Cempla i Kazimierz Binek, za który uzyskali pierwszą nagrodę w Warszawie. Kamień węgielny 2 czerwca 1985 roku poświecił kardynał Macharski.

Budowniczym murowanej świątyni o nowoczesnej bryle architektonicznej, posiadającej 35m długości oraz 500 m² powierzchni na dwóch kondygnacjach jest ks. Jan Marcisz, najpierw wikariusz, a później proboszcz parafii w Mucharzu. Dom Boży stanowi wotum wdzięczności mieszkańców Śleszowic za 600 lat opieki Matki Bożej Częstochowskiej nad naszym narodem i za Papieża – Polaka z wadowickiej ziemi Świętego Jana Pawła II.

Ks. Jan Marcisz podkreślił, że: „Świątynię wzniesiono dzięki ofiarności i pracy mieszkańców Śleszowic, całej parafii Mucharz, pobliskich wspólnot z Krzeszowa, Choczni i pomocy dobrodziejów. To wielkie wspólne dzieło, które służyć będzie pokoleniom na cześć i chwałę Bogu i Jego Matce”.

Biskup Kazimierz Nycz w listopadzie 1985 roku poświęcił kościelne dzwony: Anielę, Maryję i Józefa. Głównie z inicjatywy ks. Jana Marcisza, ks. Stanisława Salawy, śp. Józefa Gąsiorka – wieloletniego radnego, byłego wójta gminy Zembrzyce i mieszkańców wsi w latach 90-tych XX wieku powstał cmentarz tuż za kościołem.

Świątynię konsekrował 15 grudnia 1996 roku kardynał Franciszek Macharski, który w czasie uroczystości skierował do wiernych następujące słowa: „Dzisiaj w tym wielkim dniu splotły się wasze serca, wiara, nieustępliwość i ręce z sercem i dłońmi samego Boga. Daliście z siebie bardzo wiele. Po kilkunastu latach pracy można czuć się zmęczonym, na pewno u wielu oczy i siły znacznie już osłabły. Jednak po waszej ofierze zostanie znak – ten dom Boży, rzucony pomiędzy śleszowickie pagórki i zbocza. Ten żywy pomnik będzie wołał pamiętaj – żeby nie ustała wiara i ufność. Każdy z was niech rozgrzeje te zimne mury miłością. Nie zmarnują się trudy i wysiłki, gdy przeżywać tu będziecie wraz z Maryją tajemnice Odkupienia, gdy będzie to miejsce wszystkich waszych powrotów”.

Ks. kardynał Franciszek Macharski dekretem z dnia 4 kwietnia 1999 roku erygował parafię w Śleszowicach pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej i nadał jej kościelną osobowość prawną. Proboszczem wówczas został mianowany ks. kanonik licencjat Stanisław Salawa.

Parafianie w ołtarzu głównym czczą wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej. W świątyni znajduje się cenny posąg Matki Bożej Bolesnej z około 1470 roku.

Kazimierz Surzyn

Źródła:

1. Kuria Metropolitarna w Krakowie.

2. Dokumenty parafii w Śleszowicach.

   Reklama

3. Kazimierz Surzyn, W Śleszowicach utworzono parafię, Źródło nr 26, Kraków, 1999.

4. Kazimierz Surzyn, Rys Historyczny Śleszowic, Tarnawy Dolnej i Tarnawy Górnej, Wadowice, 2003.