Głazy z tablicami pamiątkowymi przy siłowni plenerowej i przy ulicy Moniuszki w Makowie Podhalańskim

W Makowie Podhalańskim ostatnio powstały dwa głazy z tablicami pamiątkowymi Kolping Droga Refleksji. Na siłowni plenerowej przy ulicy Jodłowej z tablicą ze znamiennym napisem: „Od rodziny przyjdzie odnowienie świata” - Bł. ks. Adolph Kolping. Przy ulicy Moniuszki i drodze wiodącej do budowanego parku aktywności oraz wspomnianej wcześniej siłowni ze słowami, które wypowiedział Ojciec Święty Jan Paweł II o Kolpingu: „Takich wzorów potrzeba współczesnemu światu”.

Pozostałe stacje Kolpingowskiej Drogi Refleksji usytuowane są: na budynku dworca kolejowego, na budynku intrenatu przy ulicy Moniuszki 1 Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego od strony Hamerni, w rynku obok figurki Matki Bożej, u podnóża schodów świątyni, na placu kościelnym, przy grobie ks. Kazimierza Hoły.

Rodzinę Kolpinga w Makowie Podhalańskim założył 16 października 1994 roku ks. Kazimierz Hoła (1933 – 2003), profesor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej oraz Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, prezes Związku Centralnego Dzieła Kolpinga w naszej Ojczyźnie w latach 1993 – 1996, później do końca życia prezes makowskiej Rodziny Kolpinga. Obecnym prezesem jest ks. Dziekan Tadeusz Różałowski, proboszcz duszpasterstwa w Makowie Podhalańskim.

Patronem Dzieła Kolpinga jako międzynarodowego, katolickiego stowarzyszenia społecznego z siedzibą w Kolonii, założonego w 1850 roku, liczącego ponad 470 tysięcy członków angażujących się w działania kościelne, społeczne, polityczne jest Adolf Kolping, właściwie Adolph Kolping (1813 – 1865), niemiecki duchowny katolicki, założyciel Kolońskiego Związku Katolickich Czeladników, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego – beatyfikacja 27 października 1991 roku w Rzymie przez Papieża Jana Pawła II.

Motto Rodziny Kolpinga brzmi: „Jako chrześcijanie trwamy mocni w wierze, troszczymy się o rodzinę, doceniamy wartość i godność pracy oraz pomagamy lokalnym społecznościom”. Posiada też hymn. Istnieje w 61 państwach świata.

Zadaniami Rodziny Kolpinga przy Sanktuarium Matki Bożej Opiekunki i Królowej Rodzin w Makowie Podhalańskim przede wszystkim są: troska o rodzinę; o osoby ubogie, borykające się z chorobami, cierpiące, opuszczone, dawanie im otuchy, miłości, radości, nadziei, podkreślanie, że nie są sami; o wartość i godność pracy; kształtowanie dojrzałych, mądrych katolików; organizowanie kursów komputerowych, a także językowych; odwiedzanie chorych w szpitalach, domach, ośrodkach długotrwałej pomocy medycznej; wspieranie młodzieży oraz dzieci; pomoc w odrabianiu zadań domowych; pomaganie seniorom; prowadzenie Domu Dziennego Pobytu Senior +; wytwarzanie w ludziach postawy zaangażowania się w rozwiązywanie problemów, pobudzanie ich własnej inicjatywy, stwarzając możliwości do dalszego, samodzielnego działania, przygotowanie w makowskiej parafii 11 lutego Ogólnoświatowego Dnia Chorych – Msza św. w Sanktuarium, namaszczenie chorych; współpraca z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej; też z Caritasem m. in.: rozprowadzanie żywności dla osób potrzebujących w gminie, pochodzącej z nadwyżek unijnych, w ramach Europejskiego Programu Pomocy Żywnościowej (PEAD), który funkcjonuje w Polsce od 2004 roku, natomiast w Unii Europejskiej od 1987 roku; przeprowadzanie zbiórek dla powodzian; udział w różnych projektach np. w projekcie „Równać szanse” Polsko – Amerykańskiej Fundacji Wolności, w ramach projektu „Koncertowe Filmogranie”, młodzież makowska po udziale w spotkaniach i w warsztatach w Warszawie, we Wrocławiu, Wicku, Zakopanem uczących samodzielnej pracy twórczej oraz współdziałania w grupie stworzyła widowisko słowno – muzyczne, które wystawiono w czasie obchodów Dni Makowa Podhalańskiego; prowadzenie Biblioteki Parafialnej z dużym wyborem książek, jak również filmów przeznaczonych dla rodzin; kierowanie Świetlicą Środowiskową u Kolpinga, skupiającą dzieci, a także młodzież, którzy chcą mile spędzić czas przy grach dydaktycznych i innych, w sekcjach: malarskiej, plastycznej, rzemiosła artystycznego, muzycznej, informatycznej, tanecznej, teatralnej, kulinarnej, sportowej, branie udziału we wspólnych rozmowach nauczających właściwego rozpoznawania problemów i ich rozwiązywania; uczestniczenie w wycieczkach, biwakach, piknikach; przeprowadzenie inicjatyw takich jak: „Niedzielny obiad dla seniora”, „Razem dla Hondurasu”; umiejętne podchodzenie z sercem do każdego człowieka; tworzenie prawdziwej rodziny z autentyczną wiarą, modlitwą, wrażliwością na potrzeby drugiego, wartościami chrześcijańskimi, patriotycznymi, z tradycjami, historią, kulturą, z wzajemnym poszanowaniem i życzliwością.

W XXI stuleciu właśnie takich wzorów, autorytetów bardzo potrzeba.

Kazimierz Surzyn