Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady

Jest polskim świętem obchodzonym 14 czerwca każdego roku. Uchwalone zostało 8 czerwca 2006 roku, a zatem 20 lat temu przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 66. rocznicę przybycia pierwszego, masowego transportu Polaków, więźniów niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz z zakładu karnego w Tarnowie, w dniu 14 czerwca 1940 roku. Znalazło się w nim 728 mężczyzn, z czego zdecydowaną większość stanowili polscy więźniowie polityczni.

14 czerwca 1940 roku uznawany jest za początek funkcjonowania niemieckiego obozu zagłady w Auschwitz. Podczas apelu od zastępcy komendanta obozu SS – Karla Fritzscha polscy więźniowie usłyszeli brutalne słowa: „Przybyliście tutaj nie do sanatorium, tylko do niemieckiego obozu koncentracyjnego, z którego nie ma innego wyjścia, jak przez komin. Jeśli się to komuś nie podoba, to może iść zaraz na druty. Jeśli są w transporcie Żydzi, to mają prawo żyć nie dłużej niż dwa tygodnie, księża miesiąc, reszta trzy miesiące”.

Piekło niemieckiego obozu KL Auschwitz przeżyło 239 osób z pierwszego transportu. Część z nich zwolniono po kilkunastu miesiącach, inni przebywali tam ponad 4 lata.

Szacuje się, że w niemieckich obozach koncentracyjnych i obozach zagłady zginęło około 6 milionów Żydów oraz od 1 do 2 milionów więźniów innych narodowości. Łączna liczba wszystkich ofiar niemieckiego systemu zagłady wynosi co najmniej 7,2 miliona osób.

Wspomnieć należy, iż pierwotna nazwa tego święta brzmiała: Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych, która z inicjatywy Lidii Staroń została zmieniona na obecną w 2015 roku. Jak słusznie argumentowała: „w imię prawdy historycznej”.

Wszystkim Ofiarom Niemieckich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady oddajemy należną Pamięć, Cześć i Hołd!

Kazimierz Surzyn