Czy przyrzeczenia mogą się spełnić? - opowieść z Zawoi

Dawno temu w dzień wypłaty przyszedł Marek wraz z kolegami do karczmy. Zamówili piwa i wesoło opowiadali o różnych wydarzeniach: a to o Joli co to uganiała się za mężczyznami, o Marcinie, który w kaplicy widział diabła, o Staszku lunatyku co zamiast w nocy spać chodził po ogrodzie i podobno chciał po drzewie wyjść do nieba, o Hance, której nie chciało się pracować w polu, gdyż pragnęła zostać śpiewaczką lub baletnicą w wielkim Krakowie. Marek przednio się bawił  nie myśląc ani przez chwilę o tym, że w domu czekają na niego żona Weronika oraz dzieci Mateusz, Łukasz i najmłodsza Małgosia. Wypił sobie z kompanami jeszcze parę piw, zatańczył z Kasią do której od dawna czuł miętę, po czym udał się do chaty. Całkiem było już ciemno.

• Wiesz przyszedłem. Cieszysz się Weroniko, ty moja największa miłości? - mówił Marek pod nosem i chwiał się raz w jedną, raz w drugą stronę, odbijając się od ściany.
• Piłeś, ty smoku? - odpowiedziała Markowi, Weronika.
• E!, tylko jedno piwko wypiłem z kumplami.
• No jedno!, chyba wtedy by tak było, kiedy by piwska zabrakło w karczmie, ty pierniku stary – ripostowała Weronika.
• No! żonko moja, tylko nie pierniku. Nie dość, że mówisz pierniku to jeszcze stary, a ja przecież nie jestem jeszcze stary. Mam 34 lata, no wiesz Weroniczko.
• Ha, ha, ha ja ci dam zaraz Weroniczko, stary kogucie.
• Teraz jeszcze kogucie stary – załamanym głosem powtórzył Marek.
• A podobno hulałeś jak nastolatek z babami doniosła mi Małgosia zza między.
• Nie z babami, tylko z jedną dziewczyną.
• Tak, pewnie z tą Kasią, to o jedną za dużo, ty tancerzu stary.
• I znowu mówisz do mnie stary.
• Dzieci nasze czekały długo na ciebie, żebyś przyniósł im trochę słodyczy, ale się nie doczekały i poszły spać – dalej surowo kontynuowała żona. A w chacie też nic nie ma do jedzenia, bo mi zabrakło pieniędzy.
• Co myślisz, drabie stary, iż w sklepie za darmo dają towar jaki tylko chcesz?
• Weroniko przepraszam i przysięgam ci, że ja już nigdy nie będę pił ani bawił się z innymi kobietami, tylko z tobą – powiedział Marek przewracając oczami i zataczając się koło ścian.
• Idź głupi nie przysięgaj, tylko bądź mężczyzną co galoty nosi, nie pij więcej i nie podrywaj inne baby.
• Idź spać, bo nic tu teraz po tobie – dodała Weronika czerwona ze złości.

Marek kiwnął tylko głową, napił się z garnka trochę mleka i posłusznie poszedł spać. Weronika kochała bardzo Marka i swoje dzieci. Zależało jej na rodzinie. Pragnęła dla wszystkich szczęścia. Marek cały miesiąc nie pił, ale jak tylko dostał wypłatę, znowu poszedł z kolegami do baru. Cóż takie przyrzeczenia znaczą, kiedy marnował pieniądze potrzebne familii.

Pewnego razu, po rozmowach ze swoimi rodzicami, Marek w końcu  zrozumiał, że najważniejsze w życiu są miłość, pielęgnowanie jej, troska o dobro żony, dzieci, także o zdrowie, aby długo się nimi opiekować oraz kochać. Nie pił, zaprzestał chodzenia do karczmy. Odtąd wszyscy byli szczęśliwi.

Kazimierz Surzyn