16 października – Dzień Papieża Jana Pawła II

To dzień wyboru metropolity krakowskiego, kardynała Karola Wojtyły na papieża w 1978 roku. Wtedy łączymy się duchowo z Ojcem Świętym Janem Pawłem II, zgłębiamy Jego naukę. Odbywają się także seminaria naukowe, panele dyskusyjne o nauczaniu papieża, modlitwy, koncerty papieskie, wręcza się nagrodę TOTUS, a w imię solidarności z osobami ubogimi przeprowadzane są publiczne zbiórki pieniędzy. Ustanowiony świętem przez Sejm RP 27 lipca 2005 roku, jak czytamy w ustawie: „w hołdzie największemu autorytetowi XX wieku, człowiekowi, który sięgając do źródeł chrześcijaństwa, uczył nas solidarności, odwagi, pokory”. W kościele obchodzony po raz pierwszy w 2001 roku. W 2024 roku przebiega pod hasłem: „Święty Jan Paweł II. Ewangelią starości i cierpienia”.

Za co cenimy Ojca Świętego Jana Pawła II? – opinie mieszkańców Wadowic, Makowa Podhalańskiego i Suchej Beskidzkiej.

Anna z Wadowic powiedziała: „Ojciec Święty Jan Paweł II swoją niezłomną postawą umocnił bardzo w tamtym czasie pozycję kościoła. Zjednoczył cały świat. Wskazywał, że wolność jest bezcenna. Trzeba ją szanować, pielęgnować. Propagował otwieranie serca jako symbolu miłości, dobroci, empatii. Swoim przykładem wskazywał, iż nie należy bać się świętości i ją okazywać na co dzień oraz czerpać radość, szczęście służąc Bogu i człowiekowi. Tyle dzisiaj potrzeb we współczesnym świecie. Bądźmy czujni. Żył Ewangelią i najprawdziwszą wiarą”.

Katarzyna z Wadowic: „Najbardziej utkwiły mi bezcenne myśli Jana Pawła II, które pamiętam i staram się nimi żyć: „Człowieka trzeba mierzyć miarą serca”, „Bóg jest prawdziwym źródłem radości i nadziei człowieka”, „Musicie od siebie wymagać”, „Dzieci są nadzieją, która rozkwita wciąż na nowo... przyszłością, która pozostaje otwarta”, „Bogatym nie jest ten, kto posiada, ale ten, kto daje”, no i te o kremówkach: „Tutaj jadłem kremówki”. Cieszę się, że i tak, jedząc kremówki w wadowickich kawiarenkach, możemy papieża pamiętać”.

Jan z Wadowic: „Z Papieża Jana Pawła II epatowało: ciepło, miłość, sprawiedliwość, troska o Ojczyznę. Kiedy nam się należało przywoływał nas do porządku, abyśmy zmieniali swoje postępowanie i szli prostą drogą ku wieczności. Wzór do naśladowania. Wielki Człowiek. Autorytet. Pielgrzym Świata. Potrafił z nami młodymi wtedy rozmawiać o naszych problemach. Z jego słów biła mądrość, moc, siła, refleksja do głębokich przemyśleń, chwała mu za to, także podziękowania. Mówił: „Otwórzcie drzwi Chrystusowi". Doceniał młodych stwierdzając: „Jesteście przyszłością świata". Jego wadowickie, krakowskie spotkania z nami wywarły na mnie ogromne wrażenie, wciąż je pamiętam”.

Zygmunt z Wadowic: „Kochał wszystkich ludzi bez względu na ich słabości. Wiedział co to jest prawdziwe wybaczenie. Wybaczył zamachowcy, który do niego strzelił, raniąc dotkliwie. Bronił najsłabszych, pokrzywdzonych, uciśnionych. Szczególną troską obejmował osoby starsze i chore. Znał smak bólu i cierpienia. Zabiegał o pokój na świecie jako jeden z największych darów na ziemi. Był gorącym zwolennikiem ekumenizmu, czyli dialogu tradycji protestanckiej, anglikańskiej, starokatolickiej, prawosławnej”.

Ewa z Makowa Podhalańskiego: „Papież, nasz rodak z wadowickiej ziemi wielki autorytet, myśliciel, filozof, człowiek nauki, kultury, sztuki, poeta, aktor, miłośnik gór, dialogu, pokoju, niestrudzony pielgrzym, człowiek głębokiej wiary, zawierzył Chrystusowi, oddał serce Maryi i Jej całkowicie zaufał, inspirator przemian w Polsce i na świecie. Mamy Mu za co dziękować”.

Monika z Makowa Podhalańskiego: „Papieża Jana Pawła II cechowały: „miłość, dobroć, głęboka wiara, religijność, świętość, mądrość, inteligencja, patriotyzm, sprawiedliwość, poczucie humoru, pogoda ducha – uśmiech, życzliwość. Nawoływał do modlitwy, szczególnie różańcowej, ona czyni cuda, do świętowania niedzieli z Bogiem, rodziną, przyjaciółmi, znajomymi. Podobało mi się, kiedy mówił o niezwykle ważnej roli, jaką odgrywa rodzina w społeczeństwie. To ona wychowuje dzieci, które są przyszłością świata, tu rozkwita miłość i wszelkie dobro. Zapamiętałam słowa o szacunku, pomocy dla ludzi utrapionych chorobami, cierpieniami. Stanowią one swoistą lekcję pokory dla nas zdrowych i naszych dzieci, aby i one kiedyś nam pomogły w trudnych sytuacjach życiowych, zdrowotnych”.

Stanisław z Makowa Podhalańskiego: „Przyczynił się wybitnie do upadku bloku komunistycznego. Jego wizyty w Polsce i w innych krajach umacniały w ludziach wiarę w zwycięstwo, mobilizując ich do walki o wolność, wyzwolenie spod jarzma komunizmu. Cieszył się wraz z Polakami mówiąc: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”.

Bartłomiej z Makowa Podhalańskiego: „Jego piękne przepełnione miłością serce jednoczyło miliony ludzi różnych wyznań i narodowości. Czy może być coś piękniejszego na świecie".

Maria z Suchej Beskidzkiej: „Zainicjował ważne wydarzenia religijne takie jak: Światowe Spotkanie Rodzin, Światowe Dni Młodzieży, Światowe Dni Modlitwy o pokój z udziałem przedstawicieli 13 religii. Niech będą kontynuowane, ponieważ są bardzo potrzebne światu. Ojciec Święty podkreślał, iż jeśli Bóg będzie na pierwszym miejscu, wszystko inne też będzie”.

Halina z Suchej Beskidzkiej: „Chociaż Ojca Świętego Jana Pawła II już tutaj na ziemi nie ma od 19 lat, kochamy Go i wierzymy, ze On tam z góry spogląda na nas, jest z nami, prowadząc nas i nasze rodziny do wieczności. Rodzina bowiem pozostaje darem najcenniejszym z cennych. Prosił o odmawianie różańca szczególnie w październiku, który bardzo dużo może zdziałać, jak też inne modlitwy, bo „czas ucieka, wieczność czeka”.

Patryk z Suchej Beskidzkiej: „Lubił to co ja: wędrówki górskie, jazdę na nartach, spływy kajakowe, piłkę nożną, jeziora, piękno wypływające z kontaktu z przyrodą, o czystość której musimy dbać. Jego nauki prowadzą mnie do wniosku, iż trzeba żyć pełnią i poszukiwać najtrafniejszych rozwiązań, będąc w trudnej sytuacji, a kiedy jest szczęście, to tym bardziej należy dbać o życie, rodzinę, dziewczynę czy żonę, dzieci, przyjaciół, znajomych”.

Sebastian z Suchej Beskidzkiej: „Bardzo utkwiły mi w pamięci słowa Papieża: „Nie bój się, nie lękaj się”, „Nie wystarczy przekroczyć próg, trzeba iść w głąb”, „Nie ma pokoju bez sprawiedliwości, nie ma sprawiedliwości bez przebaczenia”. Dziękować trzeba Bogu za tak wspaniałego, wielkiego, świętego Człowieka. Nie zmarnujmy Jego mądrych myśli, nauk, wprowadzając je odważnie w życie”.

Kazimierz Surzyn