Atrakcje Turystyczne – Podróże małe i duże: Andaluzja i Gibraltar

Położenie, historia, gospodarka, dewiza Andaluzji

Współczesna Andaluzja jako wspólnota autonomiczna w Hiszpanii oficjalnie powstała 11 stycznia 1982 roku wraz z przyjęciem tego statusu. Jej korzenie historyczne i nazwa wywodzą się z czasów arabskich tj. Al-Andalus, istniejącego w latach 711 – 1492. Andaluzja położona jest w południowej Hiszpanii. Jej stolicą jest Sewilla, a ważniejszymi miastami są: Grenada, Kordoba i Malaga. Obejmuje większą część regionu historycznego o tej samej nazwie oraz pasmo górskie na północy Sierra Morena. Graniczy na północy z Estremadurą i Kastylią-La Manchą, na wschodzie z Murcją, zaś na zachodzie z Portugalią. Zajmuje powierzchnię liczącą 87 268 km2 z liczbą ludności 8 384 408, gęstością 96, 38 os./ km2. Stanowi region rolniczo-przemysłowy z rozwiniętym górnictwem, uprawami oliwek, bawełny, dębu korkowego, cytrusów, a także palm daktylowych. Większość wpływów obecnie pochodzi z sektora żeglugi morskiej, turystyki, handlu, usług finansowych, podatków od zakładów bukmacherskich. Jest siedzibą wielu firm bukmacherskich oraz z sektora gier online. Podkreślić należy, że Andaluzja jest ojczyzną tańca zwanego flamenco. Znajduje się tutaj najwyższy w kontynentalnej Hiszpanii łańcuch górski Sierra Nevada. Dewizą Andaluzji jest: „Andaluzja dla siebie, dla Hiszpanii i dla rodzaju ludzkiego. Zachwyca architekturą mauretańską. Stanowi prawdziwy raj dla szukających słońca, a krajobrazowo jest ślicznym połączeniem gór, gajów oliwkowych, pustynnych wąwozów, wybrzeża Morza Śródziemnego, plaż, gorącego temperamentu, muzyki, radości, zabawy, serdecznymi, pomocnymi, życzliwymi ludźmi.

Zwiedzanie Malagi

Położona jest w południowej Hiszpanii, w rejonie Andaluzji, nad Morzem Śródziemnym, u podnóża Gór Betyckich, zamieszkana od VIII w p. n. e., duży port handlowy i rybacki, kąpielisko na wybrzeżu Costa del Sol, miejsce narodzin Pabla Picassa (1881 – 1973) hiszpańskiego malarza, rzeźbiarza, rysownika, grafika, ceramika i poety, twórcy nurtu kubizmu, jak również Antonio Banderasa, urodzonego w 1960 roku, hiszpańskiego aktora, reżysera, producenta filmowego modela i piosenkarza. Warto tutaj zobaczyć: Alcazabę – ruiny twierdzy, którą wybudowali Rzymianie, a przebudowali w IX stuleciu Maurowie, wewnątrz znajduję się muzeum archeologiczne, a obok są ruiny teatru rzymskiego; ruiny zamku Gibraltaro z XIV wieku tzw. „góra z latarnią morską”; teatr rzymski, ufundowany w I wieku p. n. e. podczas panowania cesarza Augusta; katedrę budowaną z przerwami w latach 1528 – 1783 (nieukończona) z bardzo cennym elementem stalli chóru z 42 posągami świętych; Muzeum Sztuk Pięknych, dom, w którym urodził się Pablo Picasso.

Estepona – miasto kwiatów

Położona jest na wybrzeżu Costa del Sol, w południowej Hiszpanii, w rejonie Andaluzji. Należy do zachodniej części prowincji Malaga. Atrakcjami Estepony przede wszystkim są: szlak murali, składający się z ponad 60 wielkoformatowych malowideł zdobiących fasady budynków w różnych częściach miasta, poruszające różnorodne tematy od realizmu i motywów przyrodniczych po abstrakcję, historię oraz zaangażowanie społeczne np. „Dzień wędkowania”, „Odbicie ogrodu”, „Podlewanie ogrodu”, „Agua”; szlak poezji z wierszami poetów znanych i lubianych, takich jak: William Shakespeare, Victor Hugo, Rainer Maria Rilke, Antonio Machado, Wisława Szymborska i wielu innych. Znajduje się tu ponad 30 ozdobnych, ceramicznych tablic w stylu azulejos, na których zapisano wersy poetyckie w oryginale, a także w tłumaczeniu na język hiszpański m.in. wiersz Szymborskiej „Nic dwa razy”; szlak rzeźb obejmujący ponad 50 rzeźb i monumentów rozmieszczonych na placach, deptakach, jak również na nadmorskiej promenadzie np. „Monumento a la Peseta”, która przedstawia monetę hiszpańską z 1944 roku, „Perro”, „Kamila”, „Diane de Estapona” i inne; 17 plaż miejskich, w tym centralnie położona i najdłuższa Playa de la Rada oraz wspomniane kwiaty: pelargonie, bugenwille, jaśmin, hibiskusy, begonie, surfinie, oleandry, róże rosnące w donicach stojących wzdłuż wąskich uliczek i w zakamarkach, a także w doniczkach wiszących na elewacjach białych domów. W Esteponie ulice mają przypisany własny kod kolorystyczny doniczek: czerwone, niebieskie. różowe, fioletowe, zielone, żółte. Całość wygląda fascynująco.

„Ścieżka Króla”

Koniecznie trzeba przejść El Caminito del Rey - „Ścieżkę Króla”, czyli szlakiem pieszym, ciągnącym się wzdłuż stromych ścian wapiennego wąwozu w parku narodowym Desfiladero de los Gaitanes, nieopodal miejscowości El Chorro, w hiszpańskiej prowincji Malaga. Dnem wąwozu płynie rzeka Guadalhorce, zaś jego ściany stanowią pionowe urwiska skalne, które osiągają wysokość ponad 100 metrów. Ścieżka Króla prowadzi w większości prawą ścianą wąwozu, po betonowych platformach przytwierdzonych stalowymi wysięgnikami do skały. Przeciwległa lewa ściana wąwozu jest w kilku miejscach przecięta mostami oraz wykutymi w skale tunelami, którymi wiedzie linia kolejowa. W 1921 roku król Alfonso XIII miał przebyć tę drogę w czasie uroczystości otwarcia zapory wodnej Conde del Guadalhorce i od tego momentu szlak nazwany jest właśnie Ścieżką Króla.

Zwiedzanie Ronda

Piękne miasto w Andaluzji, w prowincji Malaga, położone po obu stronach wąwozu rzeki Guadalevin, w którym znajduje się stacja kolejowa Ronda. Pierwszą osadą założoną na miejscu Rondy była w VI w. p. n. e. celtycka Arunda, później feniccy osadnicy utworzyli Acinipodzis Ronda la Vieja, czyli Stara Ronda, po wojnach punickich obszar ten przejęli Rzymianie. Następnie przechodziła w ręce Swebów, Cesarstwa Bizantyjskiego, Wizygotów, Berberów, muzułmanów, chrześcijan – podbite przez markiza Kadyksu Ferdynanda III. Tutaj warto zobaczyć: Casas Colgadas tzw. wiszące domy, tj. kamienice po obu stronach wąwozu El Tajo, bezpośrednio przylegające do jego krawędzi; Puente Nuevo – Nowy Most o wysokości 98 m i długości 66 m, zbudowany w latach 1759 – 1793; Kolegiatę Santa Maria la Mayor powstałą z przebudowy w XV stuleciu dawnego meczetu, z charakterystyczną, kwadratową dzwonnicą z ośmioboczną nadbudówką i fasadą w formie loggi, czyli wnęki w zewnętrznej płaszczyźnie budynku, otwartej na zewnątrz, oddzielonej drzwiami, a także oknami od pomieszczeń wewnętrznych i inne.

Piękno Sewilli

Stolicy regionu Andaluzji, założonej przez Iberów najprawdopodobniej w II w. p. n. e., z dużym portem nad rzeką Gwadalkiwir. W XVII wieku Sewilla była najludniejszym miastem Hiszpanii. Zwana jest jedną z największych katedr świata. Posiada pałac i XVIII wieczne archiwum, które są wpisane na listę UNESCO. Zobaczyć można tutaj przede wszystkim: Alkazar – dawny pałac królewski z początków XI stulecia, rozbudowany w latach 1350 – 1369 przez Piotra I Okrutnego w stylu mudejar, budowla zawiera wiele sal, patois – dziedzińców, ogrodów, bogactwa ornamentyki, dekoracji ceramicznych oraz komnat, tutaj podejmowano decyzje o wysłaniu ekspedycji m.in.: Ferdynanda Magellana, a Krzysztof Kolumb został przyjęty przez Izabelę Kastylijską i Ferdynanda Aragońskiego po podróży do Ameryki; Katedrę Najświętszej Marii Panny – kościół gotycki, który powstał w latach 1402 – 1506, na miejscu meczetu z lat 1184 – 1196; Ratusz – renesansową budowlę wzniesioną w latach 1527 – 1564 na dawnym placu turniejowym; giełdę – renesansowy budynek giełdy handlowej z lat 1583 – 1598; arenę walk byków – amfiteatr zbudowany w latach 1749 – 1881; Główne Archiwum Indii – wpisane na listę UNESCO, zawierające dokumentację posiadłości zamorskich Hiszpanii; Królewską Fabrykę Cygar – budynek z XVIII stulecia i wiele innych.

Urok Marbelli

Leży w prowincji Malaga. Jest znanym kąpieliskiem morskim i ośrodkiem wypoczynku, portem rybackim, licznie odwiedzanym kurortem na Costa del Sol. Liczy 27 plaż miejskich. Posiada Plac Pomarańczy, powstały w epoce renesansu, dookoła którego mieszczą się zabytkowe budynki takie jak: miejski ratusz zbudowany w XV wieku, Dom Burmistrza z XVIII stulecia. Na Avenida del Mar, będącym jednym z najpopularniejszych deptaków w mieście usytuowana jest galeria rzeźb na otwartym powietrzu, której główną atrakcją są prace Salwadora Dali (1904 – 1989) hiszpańskiego malarza, grafika, rzeźbiarza, pisarza, teoretyka sztuki, jednego z najbardziej znanych surrealistów.

Gibraltar – położenie, historia

Jest to brytyjskie terytorium zamorskie na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego w Europie Południowej. Zajmuje powierzchnię 6,7 km2 i jest zamieszkiwany przez 37 936 mieszkańców, gęstość 5662 os./km2. Gibraltar położony jest nad Zatoką Gibraltarską, niedaleko wyjścia Morza Śródziemnego na Ocean Atlantycki (Cieśnina Gibraltarska). Obiektem górującym na terytorium jest Skała Gibraltarska tj. jurajska, wapienna góra wznosząca się na 426 m n. p. m. z Morza Śródziemnego, u południowych wybrzeży Hiszpanii, w całości należąca do enklawy Gibraltar – zamorskiego terytorium Wielkiej Brytanii. Zaczął powstawać jako zorganizowana osada i punkt strategiczny w 711 roku, kiedy berberyjski wódz Tarik in Zijad wylądował na skale i rozpoczął budowlę zamku – Moorish Castele, choć sama skała Gibraltaru była zamieszkiwana przez ludzi już dziesiątki tysięcy lat temu. Sprzymierzone wojska angielskie i holenderskie zajęły Gibraltar w czasie wojny o sukcesję hiszpańską w 1704 roku. Na mocy traktatu pokojowego w Utrechcie w 1713 roku Gibraltar został przekazany Wielkiej Brytanii „na wieczność”. Podczas II wojny światowej Gibraltar był brytyjską bazą wojskową o kluczowym znaczeniu, blokującą dostęp na Morze Śródziemne. Zbudowano wtedy lotnisko wojskowe, które później stanowiło lotnisko cywilne. W czasie wojny był kilkakrotnie bombardowany, a statki na jego redzie atakowali włoscy płetwonurkowie. 31 grudnia 2020 roku Hiszpania i Wielka Brytania osiągnęły porozumienie w sprawie umieszczenia Gibraltaru w bezgranicznej strefie Schengen, a 15 lipca 2026 roku zlikwidowano fizyczną granicę z Hiszpanią. Od tego czasu na granicy obowiązują zasady bezgranicznej Strefy Schengen.

Turystyka Gibraltaru i Capo de Gibraltar

Warto zwiedzić: Skałę Gibraltar z rezerwatem przyrody, w którym żyje około 300 małp tzw. magotów gibraltarskich; zamek Moorish Castle, zbudowany w 711 roku; jaskinię St. Michaele's Cave; Gorham's Cave, jaskinię wpisaną na listę światowego dziedzictwa UNESCO; sieć tuneli w skale; place; Katedrę Najświętszej Maryi Panny Królowej postawioną w 1462 roku; Katedrę Świętej Trójcy z 1832 roku; Latarnię Morską Europa Point z 1841 roku; Muzeum Narodowe Gibraltaru; ogród botaniczny Alameda Gardens; Pomnik Władysława Sikorskiego, który zginął w katastrofie lotniczej 4 lipca 1943 roku wraz z córką Zofią Leśniowską i 14 innymi osobami znajdującymi się na pokładzie. Wówczas samolot Liberator II runął do morza zaledwie 13 sekund po starcie z gibraltarskiego lotniska. Śmierć gen. Sikorskiego i innych w tak krytycznym momencie II wojny światowej była ogromnym ciosem dla Polski. Trzeba podkreślić, iż do dziś stanowi źródło wielu teorii spiskowych, Władysław Sikorski (1881 – 1943) generał broni Wojska Polskiego, premier i minister spraw wojskowych II Rzeczypospolitej, od 30 września 1939 roku premier rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, początkowo we Francji, następnie w Wielkiej Brytanii oraz twórca, a także naczelny wódz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, w 1943 roku pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego; Baelo Claudię – stanowisko archeologiczne z ruinami z okresu Starożytnego Rzymu i wiele innych.

Wiersze

Gdzie błękit tańczy ze złotem

Słońce ze złotem w błękicie tańczy

i ziemia tu tętni ognistym rytmem.

Kwitną ogrody dzikich pomarańczy,

a niebo zachwyca lazurowym świtem.

W Maladze patia ślicznie się złocą,

łuki mauretańskie swą dumę skrywają.

Zamek Gibralfaro tętni wielką mocą,

gdy fale Costa del Sol z siłą uderzają.

W Sewilli dziedziniec radością rozkwita.

Królewski Alcazar w promieniach się mieni.

Serdeczne ;Hola! gości tutaj wita,

w tańcu flamenco, w blasku płomieni.

Białe wioski na wzgórzach się śmieją.

Sierra Nevada koronę swoją wznosi.

Na Ścieżce Króla przygody się dzieją,

a wiatr pieśń zachwytu po górach roznosi.

W Rondzie nad El Tajo wiszą białe domy

i wąwóz głęboki obie strony spina.

W Marbelli nieba żar jest znajomy,

tu z gracją bawi się letnia rodzina.

Brytyjska skała wiecznie im króluje –

wojenna twierdza broni morskiej bramy.

Duch Sikorskiego w locie wciąż żegluje,

a my o nim pamięć w sercach chowamy.

Pocztówki z Estepony

Białe domostwa drzemią w słońcu,

a barwne donice wzdłuż ulic lśnią.

Kwitną ogrody w kwietnym zakątku,

gdzie wąskie ścieżki przed siebie mkną.

Mural na murze historię przywołał,

rzeźby na placu zatrzymały wzrok.

Wiersz Szymborskiej zachwycić zdołał,

bo wymowną sztuką tętni tu każdy krok.

Na ceramicznych tablicach wersami kusi

szlak poetycki pośród białych ścian.

Nic się dwa razy zdarzyć nie musi

w mieście otwartych dla piękna bram.

Rzeźby witały przy szerokiej promenadzie,

gdzie morze śpiewa w swoim wiecznym szumie.

Spały bieluśkie domki w bajecznym ładzie,

który swoim wdziękiem każde serce ujmie.

Ronda zawieszona w chmurach

Miasto na skale ponad przepaściami.

Kamienny most spiął dwa urwiste brzegi.

Białe, urocze domy wiszą nad pionami,

trwając niezmiennie przez kolejne wieki.

W wąwozie El Tajo nieustanna głusza.

Rzeka z wysoka bystrym nurtem płynie.

Widok urwiska serce ludzkie wzrusza,

gdy z mostu patrzy ku dzikiej dolinie.

Słońce tu złoci wiszące tarasy,

gdzie wzrok tonie w przestrzeni.

Cisza wspomina zatarte już czasy,

kiedy horyzontu błękit się promieni.

Andaluzyjska plaża

Błękitne niebo w morskiej toni lśni.

Lekki podmuch wiatru goni szkliste fale.

Słońce promieniami ogrzewa nam dni,

gdy brązowieją ciała na brzegu wspaniale.

Pływanie w morzu przyjemnie nas chłodzi.

Wbite w miękki piasek wędki wciąż czekają.

Rybak w lazurowej wodzie zamyślony brodzi,

kiedy marzenia o łowie w ciszy się spełniają.

Chodzimy z muszelkami w dłoni,

aby w nich zamknąć morza muzykę.

Każdy z radosną tamte chwile odsłoni,

unosząc wspomnienia wtopione w serce.

Kazimierz Surzyn