11 września – Międzynarodowy Dzień Udzielania Pierwszej Pomocy

Idea humanitaryzmu i pomocy rannym znana była już w średniowieczu, kiedy Władysław Jagiełło (ok. 1362 lub ok. 1352 – 1434), założyciel dynastii Jagiellonów, wielki książę litewski w latach 1377 – 1381 i 1382 – 1401, król Polski od 1386 do 1434 roku, polecił opatrywać oraz pomagać rannym zarówno swojej, jak również przeciwnej armii. Rewolucja i początki pierwszej pomocy przypadają na XIX i XX wiek. Wówczas Jean Henri Dunant (1828 – 1910), szwajcarski kupiec, filantrop, założyciel Czerwonego Krzyża, laureat pierwszej Pokojowej Nagrody Nobla w 1901 roku, świadek bitwy pod Solferino – 24 czerwca 1859 roku, w trakcie wojny francusko – austriackiej, przerażony brakiem jakiejkolwiek pomocy poszkodowanym, poświęcił swój czas oraz pieniądze, aby pomóc rannym, aktywizując także miejscową ludność. Tragiczne wydarzenie doprowadziło do utworzenia międzynarodowej organizacji mającej nieść pomoc rannym żołnierzom. W 1863 roku założono Międzynarodowy Komitet Pomocy Rannym, który przekształcił się następnie w Komitet Czerwonego Krzyża. Obecnie organizacja jest częścią większego ruchu, zwanego Międzynarodowym Ruchem Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, zrzeszającego około 97 milionów wolontariuszy na świecie stworzonym, aby chronić ludzkie zdrowie, życie, zapewnić należyty szacunek dla istoty ludzkiej, łagodzić ból i cierpienie, a także odrzucać wszelką dyskryminację.

Święto zostało ustanowione przez wspomniany wcześniej Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca w 2000 roku. Jego celami są przede wszystkim: promowanie wszechstronnej wiedzy i praktycznych działań na temat udzielania pierwszej pomocy, jej znaczenia w ratowaniu zdrowia oraz życia w sytuacjach np. wojny, katastrof drogowych, klęsk żywiołowych,  w codziennym życiu m. in.: przy nagłym zatrzymaniu krążenia – pomoc w ciągu 2 – 3 minut daje szanse na przeżycie, w przypadkach różnego rodzaju urazów, złamań, poparzeń itp., uwrażliwienie  wszystkich ludzi na potrzebę, wręcz konieczność niesienia innym pomocy.

Należy z całą mocą podkreślić, iż zgodnie z polskim prawem udzielanie pomocy w nagłych przypadkach jest obowiązkiem. Pracodawcy muszą przeszkolić pracowników w zakresie udzielania  pierwszej pomocy. Dyrektorzy szkół mają obowiązek skierować pracowników na kurs.

Pamiętajmy – każdy z nas może znaleźć się sytuacji, kiedy pomoc innym ludziom jest niezbędna. Wówczas trzeba odważnie podjąć właściwe działania w celu podtrzymania życia lub zminimalizowania skutków zaistniałego zdarzenia. Warto zatem skorzystać z różnych akcji informacyjnych, kursów, warsztatów udzielania pierwszej pomocy, prowadzonych przez ratowników medycznych, lekarzy systemu, pielęgniarki systemu, nauczycieli w Specjalistycznych Centrach Ratownictwa, Polskim Czerwonym Krzyżu, czy organizowanych szkoleniach pracowników w ramach Bezpieczeństwa i Higieny Pracy.

Wszystkim szkoleniowcom i udzielającym pierwszej pomocy innym życzymy Wszystkiego co Najlepsze. Za trud ratowania zdrowia oraz życia serdecznie dziękujemy!

Kazimierz Surzyn