Podbabiogórze znane i nieznane – „Turniej czterech skoczni”

Gdybyśmy się cofnęli kilkadziesiąt lat wstecz, organizacja turnieju skoków narciarskich w rejonie Podbabiogórza byłaby jak najbardziej realna. Istniało tu kilka skoczni narciarskich. Największe z nich znajdowały się w Makowie, Jordanowie i Suchej. Obecnie funkcjonuje tylko jedna w Skawicy. Odbywają się na niej Mistrzostwa Amatorów w Skokach Narciarskich Południowej Polski (6 edycji, 2005-2013).

Pozostałe skocznie nie pełnią już pierwotnych funkcji, ponieważ ich konstrukcje w większości rozebrano. Jedynie zachowane zeskoki świadczą o istnieniu tychże obiektów w przeszłości. Skocznie znajdowały się odpowiednio na: tzw. „Jedzinnym” (Maków), Mąkaczu (Jordanów) i pod „Cholernym” (Sucha). Zostały utworzone w związku z rozwojem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na terenie Podbabiogórza.

TS „Sokół” powołano w 1867 r. we Lwowie, a jego ideą było krzewienie kultury i sprawności fizycznej wśród polskiej młodzieży. Pierwsze gniazdo sokole („Sokolnia”) założono w Jordanowie (1896 r.), a następne w Suchej (1905 r.) i w Makowie (1906 r.). Stosunkowo późne utworzenie Sokolni w Makowie, nie przeszkodziło jej zostać jedną z najbardziej aktywnych na terenie Podhala i Podbeskidzia. W przeciągu kilku lat skupiała już około 100 członków, prężnie działała i doczekała się nawet własnej siedziby w 1909 r. Podbabiogórskie Sokolnie organizowały liczne zawody sportowe oraz tworzyły kolejne obiekty sportowe (m.in. boiska piłkarskie, skocznie, trasy biegowe i korty tenisowe). To właśnie członkowie „Sokoła” założyli pierwsze kluby piłkarskie – dzisiejszy Garbarz Zembrzyce i Halniak Maków.

Przytoczone na wstępie skocznie były areną zmagań skoczków narciarskich. Przykładowo już w 1931 r. (24-25.01) w Makowie odbyły się mistrzostwa narciarskie Sokolstwa Polskiego. Impreza ta cieszyła się wielką popularnością. Występy ponad 80 zawodników oglądało kilka tysięcy osób. Widzowie dopingowali sportowców na trybunach przy skoczni oraz wzdłuż tras biegów narciarskich (mężczyzn i kobiet). Warto zaznaczyć, że podbabiogórskie skocznie nie ustępowały znacząco obiektom ze Szczyrku, czy Zakopanego. Skoki narciarski dopiero zaczęły rozwijać się w Polsce, stąd też różnice techniczne między skoczniami nie były aż tak duże, jak chociażby dzisiaj. Pozwalało to zawodnikom uzyskiwać ponad 20 metrowe odległości.

Niestety po wojnie w miarę rozwoju dużych ośrodków narciarskich z pełną infrastrukturą, narciarstwo w Jordanowie, Makowie i Suchej zamarło. Marazm sąsiadów „wykorzystała” Zawoja, która została zimową stolicą regionu. Wkrótce powstały profesjonalne wyciągi i trasy narciarskie. Jednakże ciągły rozwój infrastruktury sportowo – rekreacyjnej i dostęp do środków zewnętrznych stwarza nowe możliwości. Pozwala to mieć nadzieję, że wspomniane gminy zainteresują się odtworzeniem skoczni narciarskich na swoich terenach. Wówczas organizacja „Babiogórskiego Turnieju Czterech Skoczni” stanie się jak najbardziej możliwą atrakcją dla mieszkańców i przyjezdnych.

ŹRÓDŁA:

Warta F., MKS „Halniak” Maków Podhalański, 2006.

Biuletyn Informacyjny Urzędu Miejskiego w Makowie Podhalańskim, nr 60, styczeń – kwiecień 2014.

www.muzeum.sucha-beskidzka.pl

Jordanów (strona na portalu facebook.com)