Podbabiogórze znane i nieznane – Przedwiośnie

Ostatnie dni kalendarzowej zimy przyzwyczaiły nas do typowej przedwiosennej aury. Pogodową przeplatankę doskonale ilustrują słowa ludowego przysłowia „W marcu jak  w garncu”. Krótkie chwile ze słońcem szybko zastępuje deszczowa słota lub opady śniegu. O ile białego puchu przybywa w górach, tak pierwszych oznak wiosny można już szukać w pobliżu większych potoków, a zwłaszcza w dolinie rzeki Skawy.

            Na pierwszy przedwiosenny spacer można wybrać się brzegiem Skawy w Makowie Podhalańskim. Najpopularniejsza trasa wiedzie ulicą Bolesława Prusa, a następnie przechodzi w drogę gruntową wzdłuż ogródków działkowych. Zróżnicowane środowisko (łąki, las łęgowy i ogródki) przyciąga tutaj różne gatunki ptaków. Uważny obserwator zobaczy nie tylko pospolite dzwońce, sierpówki, sikorki i wróble, ale także nieco rzadsze ptaki, takie jak: dzięcioły, grubodzioby i gile. W pobliżu ogródków znajduje się skwer rekreacyjny oraz wystawa rzeźb autorstwa pana Mieczysława Głucha. Wokół galerii rzeźb na wolnym powietrzu przebiega ścieżka rekreacyjna.

            Spacerując w kierunku zachodnim dotrzemy do kładki na Skawie, która prowadzi na „Jedzinkę” (os. Jedzinne). Z mostu rozciąga się ładny widok na rzekę oraz okoliczne góry. Dalej trasa wiedzie przez boisko sportowe, gdzie dawniej swoje mecze ligowe rozgrywał klub WKS „Grom” Grzechynia. Po minięciu boiska ponownie znajdziemy się blisko rzeki
w pobliżu „Mostu Grzechyńskiego”. Można tutaj zobaczyć ciekawe formy geomorfologiczne, które są efektem działalności erozyjnej rzeki. Należą do nich kamieniste plaże, podcięcia brzegów oraz malownicze progi rzeczne. Rosnące tutaj zarośla wierzbowe są bardziej nasłonecznione, dzięki czemu łatwiej jest znaleźć pierwsze oznaki nadchodzącej wiosny.
Są nimi piękne bazie („kotki”).  Warto tu wspomnieć o gospodarczej roli wierzby w naszym regionie, której młode gałązki stanowią tzw. wiklinę. Po kilkuetapowej przeróbce (I moczarkowanie, II pędzenie,  III gotowanie, IV parzenie wikliny) używa się jej w wikliniarstwie, które jest jednym z podstawowych rodzajów rękodzieła. Polega na wyplataniu z wikliny różnych przedmiotów (koszów, wózków, ozdób itp.). W rejonie Podbabiogórza szczególnie znane z wikliniarstwa są okolice Zembrzyc, Budzowa i Bieńkówki.

Na początku marca zobaczymy również pierwsze gatunki kwiatów takie jak: lepiężnik biały i różowy, przebiśnieg pospolity, czy też śledziennica skrętolistna. Nieco bujniejsze łąki pełne zawilców i pierwiosnków pojawią się zapewne w pierwszych dniach kalendarzowej wiosny. W drogę powrotną należy udać się ścieżką, która biegnie wzdłuż brzegu Skawy. Po niespełna kilometrze dotrzemy znów w okolice ogródków działkowych, a stąd już można udać się w kierunku stacji kolejowej.

KB

OPISY ZDJĘĆ:

Widok na Skawę z „Mostu Grzechyńskiego”; Skawa w okolicach ogródków działkowych; Sierpówki (synogarlice tureckie); Gile zwyczajne; Dzwoniec zwyczajny; Plenerowa wystawa rzeźb p. Mieczysława Głucha; Bazie; Lepiężnik biały (Petasites albus) i śledziennica skrętolistna (Chrysosplenium alternifolium L.); Przebiśnieg pospolity (Galanthus nivalis L.); Koryto rzeki poniżej mostów.