Liturgiczne Wspomnienie Najświętszej Maryi

Wprowadzenie wspomnienia

Nazywane jest również Ukoronowaniem Maryi na Królową nieba i ziemi. Obchodzone jest  co roku 22 sierpnia. Wprowadził je 11 października 1954 roku encykliką Ad coeli reginam (Do Królowej Niebios) papież Pius XII – (1876 – 1958) włoski duchowny rzymskokatolicki, 260. papież i 2. Suweren Państwa Watykańskiego od 2 marca 1939 roku do 9 października 1958 roku, Czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego, w konstytucji apostolskiej, wydanej 1 listopada 1950 roku ogłosił dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. Wspomnienie upamiętnia moment wywyższenia Maryi i Jej ukoronowania na Królową nieba i ziemi po wzięciu Madonny do nieba przede wszystkim za swoje czyste, pokorne ziemskie życie, bezgraniczne posłuszeństwo. To również znamienny udział Maryi w królowaniu Chrystusa i obietnicy zbawienia wszystkich ludzi.

Piąta tajemnica chwalebna różańca świętego

Jest to także piąta tajemnica chwalebna różańca świętego. Przedstawia ona Maryję, którą Jezus Chrystus koronuje na Królową nieba i ziemi. Oznacza udział Maryi w chwale Jej Syna. Symbolizuje wieczną radość i nagrodę w niebie. „Najświętsza Trójca wywyższa Maryję w chwale i szczęściu ponad chóry Aniołów i zastępy Świętych; koronuje Ją na Królową nieba i ziemi. Czcijmy Maryję jako swą Królową, oddajmy się Jej opiece, a będziemy z Nią królowali w niebie”. - Służmy Bogu –  Moja Wiara, Kuczkowski, Kraków 8 maja 1968 r.

Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi w sztuce

Motyw ten jest też popularnym tematem w sztuce chrześcijańskiej, gdzie malarze i rzeźbiarze uwiecznili nakładanie korony na skronie Maryi. Obrazy pokazują często Trójcę Świętą otaczającą Maryję. Dzieła zdobią ściany kościołów oraz muzeów na całym świecie np.: Ołtarz Mariacki Wita Stwosza w Krakowie z lat 1477 – 1489 tj. zwieńczenie tego monumentalnego dzieła w Bazylice Mariackiej przedstawia scenę, w której Jezus Bóg Ojciec nakłada koronę na głowę Maryi, przy towarzyszeniu patronów Polski: św. Wojciecha i św. Stanisława; Ołtarz Koronacji NMP w Bazylice Mariackiej w Gdańsku – potężny, gotycki ołtarz z lat 1511 – 1517, gdzie w szafie głównej Chrystusa Boga Ojca zasiada na wspólnym tronie koronując Maryję; Ołtarz św. Wolfganga w miasteczku St. Wolfgang im Salzkammergut – austriackie arcydzieło rzeźby gotyckiej Michaela Pachera z lat 1479 – 1481, ukazuje Koronację Matki Bożej w części środkowej ołtarza; motyw ukoronowania NMP masowo pojawił się na ziemiach polskich od XV do XVIII stulecia – przykładem jest barokowy, małopolski obraz (dzieło/13311), ukazujący Maryję klęcząca na globie ziemskim w otoczeniu Trójcy Świętej; Ukoronowanie NMP – obraz włoskiego malarza Zanobiego Machiavellego, sygnowany i opatrzony datą 1474, znajduje się w Musee des beaux-arts w Dijon we Francji, namalowany temperą na desce i wiele innych.

Główne znaczenie wspomnienia

Wspomnienie Ukoronowania NMP na Królową nieba i ziemi w szczególności ożywia kult maryjny, daje okazję do wyrażenia wdzięczności za otrzymane łaski za wstawiennictwem Maryi. Wielkie znaczenie ma także powierzenie się osób wierzących, danej społeczności, parafii, miasta lub narodu w opiekę Matce Bożej jako Królowej nieba i ziemi.

Kazimierz Surzyn