Jordanów: Kolejne nagrobki odnowione, a nowe datki podliczone

Na jordanowskiej nekropolii dzięki zaangażowaniu Jordanowskiego Komitetu Ratowania Zabytkowych Nagrobków oraz samorządu odnowiono kolejne nagrobki i mogiły. Dzięki tegorocznej zbiórce zapewne uda się przywrócić dawny wygląd następnemu pomnikowi.

Pozyskane przez samorząd miasta środki z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie pozwoliły przeprowadzić prace renowacyjne dwóch mogił - Grobu Nieznanego Żołnierza oraz partyzantów z oddziału „Harnaś”. Stanisław Bednarz, prezes Towarzystwa Miłośników Ziemi Jordanowskiej z satysfakcją zauważa, że Grób Nieznanego Żołnierza odzyskał wygląd nawiązujący do przedwojennego grobu nieznanego żołnierza. Zauważa, że z tamtego okresu z zachowała się krata, znicze, krzyż stalowy, a do 2005 roku czapka legionowa, która w niewyjaśnionych okolicznościach zaginęła (prawdopodobnie została zniszczona). - Konserwator pan Jerzy Tekielak odtworzył  i tą czapkę co mnie niezmiernie uradowało. Przy okazji odnowiono znajdujący się  grób partyzantów. Wszystko to prezentuje się dobrze – przekazuje Stanisław Bednarz.

Jordanowski Komitet Ratowania Zabytkowych Nagrobków, który po rocznej przerwie spowodowanej pandemią, w 2021 roku wznowił kwestowanie przyczynił się od odnowienia grób Anieli Marfiak i Milci Marfiakównej, datowanego na rok 1873.

W trakcie przeprowadzonej dwa dni temu kwesty na jordanowskim cmentarzu zebrano kwotę 11 182,88 złotych. – Dzięki ofiarności mieszkańców i innych osób, które odwiedziły bliskich na jordanowskim cmentarzy zebrano dużą sumę. W imieniu własnym i Komitetu mogę tylko podziękować – mówi Andrzej Malczewski, burmistrz Jordanowa. Wspomina, że to właśnie członkowie Jordanowskiego Komitetu Ratowania Zabytkowych Nagrobków muszą teraz się zebrać i ustalić na jaki cel przeznaczyć pozyskaną kwotę. Stanisław Bednarz wspomina osobę – jak sam zaznacza- nieco zapomnianej dr Kazimiery Kutrzeby, historyk sztuki, inwentaryzatorki zabytków oraz współautorki „Katalogu zabytków sztuki w Polsce”. W 1935 roku, we współpracy z wojewódzkim konserwatorem zabytków, dokonała szczegółowych oględzin i opisów trzech kościołów: w Lubniu, Łętowni i Skomielnej Białej, a przed wybuchem II wojny światowej zdążyła jeszcze zinwentaryzować zabytkowe obiekty na Spiszu i Orawie.