Znane jest od XVII wieku. Po raz pierwszy dla swojej diecezji święto za zgodą papieża ustanowił w 1684 roku Franciszek Montmorency Laval (1623 – 1708), francuski ksiądz, biskup, święty Kościoła rzymskokatolickiego. Kult Świętej Rodziny w 1890 roku zatwierdził papież Leon XIII. Natomiast decyzją papieża Benedykta XV z 1921 roku święto zaczęto obchodzić w całym Kościele.
Jest świętem Świętej Rodziny Nazaretańskiej: Jezusa, Maryi i Józefa. Kiedy wpatrujemy się w świętą rodzinę, łatwiej rozumiemy nasze powołanie do życia rodzinnego. Święta rodzina umieściła Boga na pierwszym planie, w samym centrum swojego familijnego życia. Była Jemu całkowicie posłuszna. Kochali się i poświęcali dla siebie wzajemnie. Ich miłość roznosiła się na innych ludzi. Rodzinne bezwarunkowe miłowanie, wiara, modlitwa, dobroć, więź, posłuszeństwo, szacunek, jedność, pokora, odpowiedzialność za całą rodzinę, pielęgnowanie miłości, dbanie o nią, proszę, dziękuję, przepraszam, zrozumienie, okazywanie wdzięczności, skromność, docenianie tego co się ma, cierpliwość, troska o każdego jej członka, miłość także do bliźniego są ważnymi cechami życia chrześcijańskiego i rodzinnego, które trzeba nieustannie wcielać w żywot, jak to czyniła święta rodzina.
Wzorując się na świętej rodzinie i my możemy stworzyć szczęśliwą rodzinę poprzez: okazywanie sobie miłości, spędzanie ze sobą czasu, rozmowy przy wspólnym stole, szacunek wzajemny, umiejętność pójścia na kompromis, działanie zespołowe, troskę o każdego, słuchanie się wzajemne, aby rozwiązać problemy, podjąć odpowiednie decyzje, korzystne dla wszystkich, życzliwość, poczucie humoru, uśmiech.
Kazimierz Surzyn
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze