Obchodzony jest od 2005 roku. Na świecie po raz pierwszy świętowany był w Genewie 14 października 2005 roku, zaś w Polsce w Bydgoszczy tego samego roku. Organizacją zajęła się Klinika Transplantologii, prowadzona przez Zbigniewa Włodarczyka, urodzonego w 1956 roku, chirurga w zespołach transplantacyjnych i chirurgii naczyniowej oraz transplantacji klinicznej, profesora nauk medycznych.
W naszej Ojczyźnie 26 stycznia 1966 roku miał miejsce w ogóle pierwszy przeszczep, był nim przeszczep nerki, 28 listopada 1984 roku – pierwszy przeszczep szpiku kostnego, a 5 listopada 1985 roku – pierwszy udany przeszczep serca pod kierunkiem Zbigniewa Religi (1938 – 2009), kardiochirurga, polityka, profesora nauk medycznych.
Celami dnia są: propagowanie wiedzy w zakresie donacji, czyli w tym przypadku przekazywania organów, krwi, tkanek, zwłok do celów badań naukowych oraz transplantologii tj. dziedziny medycznej zajmującej się przeszczepianiem komórek, tkanek i narządów; promowanie idei oddawania krwi, organów i tkanek; zwrócenie uwagi na wysoką wartość przeszczepów i liczbę chorych, którzy na nie z nadzieją czekają, zachęcanie do rejestracji jako dawcy; uświadamianie społeczeństwa jak ważna jest zgoda na pobranie po śmierci narządów, ratującym innym ludziom zdrowie, a także życie oraz tego, iż dawcą można być też za życia np. krwi, szpiku kostnego, nerek, części wątroby; wyrażenie wdzięczności dla wszystkich dawców narządów, tkanek, krwi, ludzi wspaniałych, wrażliwych, o wielkim sercu, jak również podziękowanie wszystkim lekarzom, pielęgniarkom i innym pracownikom medycznym za ich trudną pracę, życzliwość w ratowaniu i poprawianiu jakości życia pacjentom.
W tym celu w państwach na świecie organizowane są liczne spotkania edukacyjne, konferencje, kongresy, kampanie społeczne, rozmowy ze specjalistami zachęcającymi do rozważenia bycia dawcą narządów.
Pamiętajmy o tym, że niejednokrotnie przeszczep narządów lub tkanek jest jedyną metodą ratującą zdrowie i przedłużającą życie wielu osobom. Od 1995 roku w Polsce obowiązuje zasada tzw. domniemanej zgody na pobranie narządów. Znacznie pomaga noszenie przy sobie oświadczenia woli, które traktuje się jako informacja o decyzji dotyczącej naszych organów na wypadek śmierci. Podkreślić należy, iż oświadczenia o zgodzie na transplantację nie trzeba zgłaszać, ani rejestrować w żadnym systemie. Jedynie wystarczy wypełnić krótki formularz, wydrukować oraz poinformować o tym swoich bliskich.
Przekazywanie krwi, organów, tkanek innym za życia może im je uratować, a w rezultacie podnieść jego jakość. Taki wspaniały dar serca możemy także zadeklarować wcześniej, wyrażając zgodę, aby po śmierci podarować narządy, ratujące innego człowieka lub jednocześnie wiele osób.
Kazimierz Surzyn
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze