25 maja – Międzynarodowy Dzień Dziecka Zaginionego

Obchodzony jest przede wszystkim dla upamiętnienia wydarzenia mającego miejsce 25 maja 1979 roku. Wówczas świat obiegły informacje, iż na Dolnym Manhattanie, w dzielnicy SoHo w Nowym Jorku, 6 letni Etan Kalil Patz, urodzony 9 października 1972 roku, wyszedł z mieszkania na przystanek, aby stamtąd pojechać autobusem do szkoły. Niestety nie doszedł do przystanku, zaginął, tak jakby zapadł się pod ziemię. Sytuacja ta wstrząsnęła społecznością Stanów Zjednoczonych i innych państw. W USA umieszczono zdjęcie Etana na kartonach z mlekiem. Poszukiwania chłopca prowadzone były na skalę międzynarodową. Jednak nie przyniosły pożądanego rezultatu. W 2001 roku chłopiec został uznany za zmarłego. Prezydent USA Ronald Reagan ustanowił dzień zaginięcia Etana – 25 maja Międzynarodowym Dniem Dziecka Zaginionego.

W Polsce dzień obchodzony jest od 2004 roku pod patronatem Fundacji Itaka – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych, będącą organizacją pozarządową i pożytku publicznego w naszej Ojczyźnie, zajmującą się jak sama nazwa wskazuje problemem zaginięć, która powstała 22 marca 1999 roku z inicjatywy: Anny Jurkiewicz, Bożeny Dudko, Lidii Ostałowskiej, Alicji Tomaszewskiej oraz Wojciecha Tochmana. Szacuje ona, iż średnia roczna liczba zaginięć dzieci sięga ponad 2000 rocznie.

W Polsce w ciągu ostatnich trzech lat zaginęło 6 314 osób, które nie ukończyły 18 roku życia, przy czym w 2022 roku było ich 2152, w 2023 – 2074, zaś w 2024 – 2088 – podaje Gazeta Lubuska. W Europie zaginęło około 300 tysięcy dzieci – wykazało Radio RMF FM. Zatrważające są wyliczenia organizacji International Centre for Missing and Exploited Chidren, która informuje, że liczba zaginionych dzieci na świecie rocznie wynosi 8 milionów. Z kolei Międzynarodowa Organizacja Pracy – utworzona 28 czerwca 1919 roku, po paryskiej konferencji pokojowej, jako organizacja stowarzyszona z byłą Ligą Narodów, a po II wojnie światowej jest organizacją wyspecjalizowaną, działającą przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, z siedzibą w Genewie, do której należy obecnie 187 państw świata, znamienne jest też to, że w 1969 roku otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla – wskazuje, że liczba porywanych dzieci na świecie rocznie wynosi 1,2 miliona.

Dzień ma następujące cele: zwrócenie uwagi na problem zaginięć dzieci; przypomnienie o nich oraz ich rodzinach; oddanie hołdu, pamięci; zwiększenie świadomości wśród społeczeństw międzynarodowych o takich sytuacjach i możliwościach ich zapobiegania, stosując się do zasad bezpieczeństwa; wyrażenie solidarności z rodzinami osób zaginionych; wszelkie wsparcie w poszukiwaniach; zapewnienie opieki psychologicznej, a także współpracy między instytucjami, organizacjami, wolontariuszami, pracującymi na rzecz odnalezienia zaginionych; organizowanie działań profilaktycznych np.: kampanii społecznych, konferencji, spotkań, pogadanek zmierzających do zmniejszenia ryzyka zaginięć; tworzenie programów edukacyjnych zarówno dla dzieci, młodzieży, jak również osób dorosłych, które w rezultacie mają doprowadzić do zwiększenia czujności oraz bezpieczeństwa w tym niepokojącym, tragicznym w skutkach zagadnieniu.

Symbolem tego znamiennego dnia jest niebieski kwiat niezapominajki.

Kazimierz Surzyn