To szczególny dzień wyciszenia i oczekiwania na przyjście Jezusa Chrystusa, na Jego Zmartwychwstanie. W kościele przez cały dzień wierni adorują Najświętszy Sakrament, w przygotowanej specjalnie do tego celu kaplicy, która symbolizuje Grób Chrystusa. To czas żałoby po ukrzyżowanym Jezusie Chrystusie. Przy Grobie Pańskim czuwają wierni, ministranci, harcerze, strażacy. Tego dnia odnawia się przyrzeczenia Chrztu Świętego. Święci się też ogień i wodę.
Tradycyjnie w tym dniu błogosławi się pokarmy, które następnie spożywa się w czasie śniadania w Niedzielę Wielkanocną. Pokarmy przynoszone są do kościołów, kaplic najczęściej w koszykach wiklinowych pięknie przystrojonych wstążkami, mirtem, barwnikiem, kwiatami oraz białymi koronkowymi serwetami. Na święconkę składają się przede wszystkim:
chleb na pamiątkę cudownego rozmnożenia tego pokarmu, dokonanego na pustyni przez Chrystusa, aby nakarmić tłumy ludzi słuchających Jego nauki,
jajka symbolizujące nowe życie a także płodność. Znane już były w VI stuleciu, przy czym pierwsze polskie pisanki sięgają X wieku. Najczęściej pisanki w regionie suskim są jednokolorowe, barwione np. cebulą. Niektórzy dekorują je za pomocą wosku w różnorodne wzory,
mięso, wędliny na pamiątkę baranka paschalnego spożywanego przez Jezusa w Wielki Czwartek w czasie uczty w wieczerniku. Wydarzenie to symbolizuje także baranek pieczony z ciasta lub cukru,
nie może zabraknąć też świątecznych ciast, szczególnie bab, soli, chrzanu, owoców.
Kazimierz Surzyn
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze