Sucha planuje odnowić kapliczkę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Zabytek ma prawie 130 lat

W ostatnich latach Gmina Sucha Beskidzka odnowiła na terenie miasta kilka przydrożnych kaplic i innych obiektów sztuki sakralnej. Teraz, korzystając ze wsparcia Urzędu Marszałkowskiego planuje renowację kapliczki przy ul. Armii Krajowej A.

W ubiegłym roku przeprowadzono drugi etap renowacji kapliczki z figurą św. Antoniego Padewskiego usytuowanej  przy ul. Role nieopodal skrzyżowania z ul. Poziomkową, a wcześniej miała miejsce renowacja Krzyża Jubileuszowego na miejscowej nekropolii. Odnowione w ostatnich latach obiekty sztuki sakralnej mieszkańcy i turyści mogą zobaczyć między innymi przy ulicach Kościelnej, 3 Maja i Błądzonka. Pomimo iż są to niewielkie rozmiarowo zabytki, to ich renowacja niekiedy pochłania dziesiątki tysięcy złotych. 

Podczas niedawnej sesji Rady Miasta burmistrz Stanisław Lichosyt poinformował, że złożył wniosek do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego o dofinansowanie prac remontowo-konserwatorskich kapliczki znajdującej się przy ul. Armii Krajowej A. Zgodnie z kosztorysem sporządzonym przez firmę MDC Reno Konserwacja Dzieł Sztuki z Alwerni całkowity koszt  renowacji obiektu może wynieść prawie 44,3 tys. zł. Zakres prac ma obejmować odrestaurowanie rzeźby, remont postumentu oraz odnowienie baldachimu. Gmina może otrzymać maksymalnie 25 tys. zł dotacji. Pozostałą kwotę będzie musiała pokryć z własnych środków. Decyzja o tym czy Sucha Beskidzka otrzyma wsparcie na renowację kapliczki powinno nastąpić w maju.

Z Elektronicznego Rejestru Kapliczek opracowanego przez Muzeum Miejskie w Suchej Beskidzkiej można dowiedzieć się, że kapliczka pochodzi z 1893 roku przez Tomasza i Annę Kozików, który został „powołany do wojska austriackiego w przymusowej brance. W podziękowaniu za szczęśliwy powrót ufundował wraz z żoną kapliczkę; pieniądze pożyczył od ks. Ledóchowskiego, brata Św. Urszuli Ledóchowskiej”.

Zabytkowy obiekt sztuki sakralnej to polichromowana rzeźba ustawiona jest na wysokim postumencie, poprzedzonym cokołem i fundamentem, nakryta daszkiem z blachy, wspartym na czterech spiralnych podporach. Wyobraża Matkę Boską z Dzieciątkiem, w ujęciu łączącym typ ikonograficzny Matki Boskiej Różańcowej, Królowej świata i Niepokalanie Poczętej. Rzeźba jest masywna, modelowana w sposób sumaryczny, o zaburzonych proporcjach anatomicznych i syntetycznie opracowanych rysach twarzy. Maria ukazana została w pozycji stojącej, w prawej dłoni, uniesionej na wysokość piersi, trzyma różaniec, lewą ręką podtrzymuje Dzieciątko. Stopy wspiera na błękitnej półkuli, oplatanej przez węża z jabłkiem w paszczy. Ma na sobie suknię i maforion. Chrystus przedstawiony został w pozycji siedzącej ze skrzyżowanymi nogami. Prawą dłonią wykonuje gest błogosławieństwa, w drugiej dzierży królewskie jabłko. Ubrany jest w prostą sukienkę. Obie postaci mają na głowie korony w typie otwartym. Postument jest dwukondygnacyjny, przedzielony profilowanym gzymsem i zwieńczony głowicą o wklęsło-wypukłym profilu. Na przedniej Ścianie dolnej kondygnacji postumentu znajduje się płycina w kształcie prostokąta zamkniętego półkolistym łukiem nadwieszonym. W polu płyciny widnieje płaskorzeźbione przedstawienie Św. Tomasza, ukazanego w habicie z nimbem, w geście błogosławieństwa. Pod płyciną ryty napis: św. TOMASZ. W górnej kondygnacji płycina o takim samym kształcie, ze sceną nauczania Marii przez Św. Annę. Maria, mniejsza od Anny, klęczy przed zwróconą do niej matką, która ma na kolanach otwartą księgę. Postaci ukazane zostały w bogato drapowanych szatach. Po lewej stronie kompozycji widnieje wazon z liliami. Baza postumentu, posadowiona bezpośrednio na dwustopniowym cokole, ma formę wałka o profilu wypukło-wklęsłym.