Podbabiogórze znane i nieznane – między Jordanowem, a Toporzyskiem

Pierwszy dzień kalendarzowej wiosny zapowiada się równie słoneczny, jak cały kończący się tydzień. Warto skorzystać z okazji i aktywnie spędzić czas wolny na górskich wędrówkach. Nie zawsze trzeba szukać dalekich celów. Wystarczy pokonać dystans między dwiema sąsiadującymi miejscowościami. Zamiast wsiąść do samochodu lub busa można udać się w drogę wyznaczonymi szlakami turystycznymi.

Jedna z takich tras łączy Jordanów z pobliskim Toporzyskiem. Wycieczkę rozpoczynamy ze stacji kolejowej. Stąd udajemy się żółtym szlakiem w kierunku wschodnim. Na skrzyżowaniu wśród drzew znajduje się kamienna rzeźba Chrystusa Frasobliwego. Figura powstała pod koniec XIX wieku. W ubiegłym roku została starannie odnowiona. Kilkadziesiąt metrów dalej usytuowany jest inny obiekt sakralny. To kapliczka domkowa, którą ufundowali mieszkańcy tutejszego osiedla w połowie zeszłego stulecia. Wewnątrz umieszczono obraz Maryi z Dzieciątkiem oraz trzy figurki. Obok wspomnianej kapliczki szlak skręca w lewo w boczną uliczkę. Asfaltowa droga nie wymaga zbyt wielkiego wysiłku. Powyżej zabudowań rozpoczyna się długi odcinek trasy, który wiedzie między rozległymi polami i łąkami. Jednocześnie w przeciwległym kierunku zobaczymy malowniczą panoramę Jordanowa. Widać stąd wyraźnie, że miasto założono na kopulistym wzgórzu, co w czasach jagiellońskich miało charakter obronny. Wkrótce szlak skręca na zachód i przechodzi w leśną drogę gruntową. Chwilę później docieramy do niewielkiego osiedla (Nad Lasem). Tutaj żółty szlak łączy się z niebieskim (Skawa PKP – Sidzina – Kojszówka PKP). Kilkaset metrów od osiedla znajdziemy się na szczycie góry Ludwiki (653 m.n.p.m.). Jest to doskonały punkt widokowy na wszystkie strony świata. Na północy widać Beskid Makowski, na zachodzie Pasmo Babiogórskie, na południu rozpościera się widok na Tatry, a na wschodzie majaczą wyniosłe szczyty Gorców.

Po krótkim odpoczynku wracamy na trasę. W dalszej wędrówce naszą przewodniczką i drogowskazem będzie Babia Góra, której ośnieżona „figura” rysuje się na zachodnim horyzoncie. Dalsza trasa przebiega po bezleśnym grzbiecie górskim w otoczeniu pól uprawnych i łąk. Niewielkie lasy znajdują się po jego północnych i południowych zboczach. Spotkamy tu liczne gatunki zwierząt, które są typowe dla krajobrazu rolniczego. U progu wiosny możemy zaobserwować ptaki (myszołowy, trznadle i skowronki) oraz ssaki (dziki, sarny i zające). Pojawiają się także pierwsze owady, a wśród nich barwna rusałka pokrzywnik. Po 20 minutach docieramy do kolejnego punktu widokowego. Jest nim charakterystyczne wzniesienie, które całkowicie pokrywają pola uprawne. Jednakże uroku nadaje mu samotna brzoza rosnąca na samym szczycie. Idąc dalej napotkamy więcej pojedynczych drzew, m.in. dziką gruszę oraz sosnę z pięknym widokiem na Tatry i Beskid Orawsko – Podhalański. Wkrótce docieramy do drogi asfaltowej prowadzącej do ośrodka „Bór”, który opisałem w artykule „Konno przez Toporzysko”. Stąd można udać się w dalszą wędrówkę przez Dział do Sidziny lub zejść do centrum Toporzyska.

KB

ZDJĘCIA:

Kamienna rzeźba Chrystusa Frasobliwego; Kapliczka domkowa z poł. XX wieku; Panorama Jordanowa; Fragment lasu; Na szczycie góry Ludwiki; Widok na Gorce; Panorama Pasma Polic (z lewej) i Beskidu Makowskiego (z prawej); Trznadel zwyczajny (Emberiza citrinella); Rusałka pokrzywnik (Aglais urticae); Samotna brzoza i Babia Góra; Widok z wierzchołku na którym rośnie samotna brzoza; Tatry Wysokie; Fragment krajobrazu z końcowego odcinka trasy; Mapa i profil trasy.

BIBLIOGRAFIA:

Wokół Babiej Góry, mapa turystyczna, wyd. COMPASS 2012

Wokół Babiej Góry, Krzywda P., wyd. SGB, Kraków – Zawoja. 2003

www.mapa-turystyczna.pl