Odpust ku czci Przemienienia Pańskiego w Makowie Podhalańskim w Roku Świętym 2025

Główna uroczystość odpustowa odbyła się na Sumie o godzinie 11.00 w Sanktuarium Matki Bożej Makowskiej Opiekunki i Królowej Rodzin, której przewodniczył Jego Ekscelencja ksiądz biskup Janusz Mastalski. Powitał go ks. proboszcz makowskiej parafii, dziekan Tadeusz Różałowski. Stwierdził, iż raduje się serce naszej wspólnoty, że po raz kolejny możemy gościć ks. biskupa, prosił o Słowo Boże, o sprawowanie Mszy św. w naszej intencji, za parafian, za tych, którzy tworzą, tworzyli ją, podkreślił też, iż jest to szczególny dzień, chcemy polecić całą Archidiecezję Bogu i Matce Najświętszej, której za parę lat będziemy obchodzić 50. rocznicę Koronacji Jej wizerunku. Ks. biskupa przywitała również delegacja parafian na czele z Danutą Łopuch. W homilii ks. biskup Janusz Mastalski powiedział m. in.: „...wchodzimy dziś jako pielgrzymi nadziei na górę Przemienienia... mamy trwać jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu...jak trwać..w tych trudnych czasach, kiedy przeżywamy coraz więcej rozterek, coraz więcej rozczarowań...kiedy 1, 2, 5 rodzina przeżywa kryzys, kiedy zapadamy na chorobę nieuleczalną...skąd brać siły...musimy dać się Jezusowi prowadzić...dlaczego ta moja przemiana ma być szczególna...kiedy przemienia się człowiek może wszystko... był człowiek, który się jąkał w młodości, a później był najlepszym mówcą, bo pracował nad sobą...nadzieja rodzi się z miłości...na niej się opiera...nie jesteś szam...dzieci są nadzieją swoich rodziców...przemienienie jest pięknem...zmieniam się i pięknieję poprzez ofiarność, wrażliwość...my mamy tutaj Rzym..przez Matkę Bożą, która wielu pomogła, mnie też...nadzieja nie może zawieść...trzeba mieć perspektywę lepszego życia...wierzymy Bogu i Matce Najświętszej...zmieniam się by być mocniejszym...przemiana powinna się dokonywać w normalnym życiu...wiecie, że jestem zakochany w Makowie Podhalańskim...ile razy mnie zaprosicie będę tu z radością przyjeżdżał...tu mało kto jest smutny...jesteście świadkami ludzi nadziei...za to, że jesteście strażnikami nadziei tu w tym sanktuarium składam wam serdeczne podziękowania”.

We Mszy św. i procesji Eucharystycznej wokół świątyni uczestniczyli: wikariusze na czele z ks. proboszczem Tadeuszem Różałowskim, władze samorządowe z burmistrzem Michałem Surmiakiem, wierni, goście, grupy modlitewne parafii tj.: Czciciele Najdroższej Krwi Chrystusa, Grupa Łagiewnicka, Akcja Katolicka, Apostolstwo Modlitwy, Rodzina Kolpinga, Grupa Charytatywna, Siostry Zakonne, Związek Podhalan, Koło Gospodyń, strażacy z całego duszpasterstwa, ministranci, lektorzy, poczty sztandarowe, dzieci sypiące kwiaty, dzieci, które przystąpiły do pierwszej Komunii św., niosące poduszki, księża z dekanatu z parafianami, przepięknie grający i śpiewający Zespół Regionalny „Zbyrcok” i „Zbyrcocek” z Juszczyna oraz Makowska Orkiestra. Na zakończenie w świątyni odśpiewano pieśń pt. „Ciebie Boga Wysławiamy”, wystawiono Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, zaśpiewano pieśni: „Wielbię Ciebie”, a także „Boże Coś Polskę”.

Ze względu na to, iż makowskie Sanktuarium jest jednym z 17 kościołów jubileuszowych Archidiecezji Krakowskiej Roku Świętego 2025, w którym można uzyskać odpust zupełny, dzień przeżywamy jako święto diecezjalne.

Przemienienie Pańskie zostało opisane przez ewangelistów: Mateusza, Marka i Łukasza. Jest przemienieniem Jezusa na Górze Tabor (588 m n. p. m.), położonej na wschodnim krańcu doliny Jezreel w Dolnej Galilei na północy Izraela, zwanej też górą Przemienienia Pańskiego, gdzie Jezus ukazał się w towarzystwie Mojżesza i Eliasza, przedstawiając boską naturę, a uczniowie Piotr, Jakub i Jan ujrzeli Go w blasku, jako umocnienie wiary w obliczu nadchodzącej Jego męki i śmierci. Święto ukazuje wiernym, że Chrystus jest Synem Bożym.

Przemienienie Pańskie jako święto było znane na Wschodzie już w VI stuleciu. Na Zachodzie wprowadził je papież Kalikst III (1378 – 1458), papież w latach 1455 – 1458). Dziękował on w ten sposób Bogu za odniesione zwycięstwo pod Belgradem w dniu 6 sierpnia 1456 roku, sił chrześcijańskich, głównie węgierskich pod kierownictwem Jana Hunyadyego, nad armią Imperium Osmańskiego dowodzoną przez sułtana Mehmeda II.

Odpusty parafialne, czyli uroczystości ku czci patrona kościoła zaczęły się rozwijać od IV wieku, kiedy zaczęto budować pierwsze kościoły, wcześniej spotykano się w domach. Sama praktyka udzielania odpustów, czyli darowania kary doczesnej za grzechy upowszechniła się w XI stuleciu, które wiążą się z uroczystościami w parafiach, stanowiącymi ważne wydarzenie w ich życiu.

Kazimierz Surzyn