GAWĘDA Z KOJSZÓWKI

JAK JAKUB DUSO DIABŁU SPRZEDOŁ.

 

W Kojszowce zył sobie Jakub, co imoł sie krawiectwom. Zgrabnie mu ta robota sła. Sył dlo bob sukiynki, bluski, spodnice, a chopom portki, kosule i ubrania, ktore złozone były z portek i bluzy. Na roboto nigdy nie narzekoł. Duzo mioł chyntnyk, co to kcieli cosik se sobie usyć. Sprzedawoł tys kupione w Krakowie rozne materyjały. Do kosztow jakie ponosił, kie do miasta wyjyzdzoł, dolicol zawdy piyndziesiont procynt zysku. Za usyte rzecy ludziom, tys drogo licył. Bardzo sie to podobało diabłowi, ktory nazywoł sie Lucyper.

Pewnego wiecora ktosik zapukoł do drzwi Jakuba.

Je ktos to moze być, ło ty godzinie? Jezek jus zmyncony i kciołek mieć lo siebie kwilo spokoju – myśloł Jakub i ziywnoł ze znużonio.

Kie łotworzył na łościyrz drzwi, ujrzoł jakiesik dziwadło. Ni to cowiek ni zwierze. Na gowie mioł malutkie rogi. Łocy wybałamusone na wiyrk. Nos dugi, śpicasty i brodo niemal ze do ziymi. W rocak czymoł łogon i machoł se nim wele swojego nosa.

Rany Boskie!, ady to diaboł, cheba z piekła rodom – przerazil sie Jakub i cofnoł sie w głomb izby. A skodeś sie tu wzion i co ło do mnie kces? - zagadoł do djabła krawiec, cołkiom nie łokrzepły jesce ze zdumiynio. Jo jes Lucyper, z piekła cyrwonego – przedstawił sie djabeł i wsed do śrotka. Kciołek cie wzioś ze sobom do mojego królestwa, bo tam ni mo kto djabełkom ubrań syć – wyjaśnil Lucyper, powód swe wizyty. Wiys co djable rogaty, jo teros z tobom do piekła nie pódom. Mom tu jesce na ziymi duzo do zrobionio. Zol mi by było łostać sie z tom światom. Ale kie przdzie na to cas, to mie tam zobocys – pado satanowi Jakub. Mnie jes zawdy zimno – godo dali krawiec – to choć w piekle mi bedzie ciepło. Przyrzekom ci, mojo duso weźnies, ale dopiyro po moi śmierci. Podpize mi Jakubie na tom cyrografie, co ześ mi teros przyzek – łodpedzioł Lucyper krawcowi, z zadowolyniom, ze zdobył dusycko i łozłozył ruronik cornego papiyru, co na nim było zapisane to przyzeconie.

Jakub był tak zakrocony przez djabła, ze sie nawet nie zastanowioł, ino wartko papiyr podpisoł.

No to teros cie mom w goszci – pado djabeł i nogle zniko. Krawiec usłysoł ino sydercy śmiych Lucypera.

Dopiyro teros do Jakuba dotarło, co tys un na stare lata zrobił.

Ło rety!, ło rety! Co jo to zek powycynioł. Teros bedom w piekle sie smazył. Za jakieś to grzychy, bedom tak ciyrpioł – łospocoł Jakub. Adyj moze za to, zek tak duzo piniodzy licył ludziskom, za usyte ciuchy. A moze i za to, zek za duzo zdziyroł, za materjały z Krakowa, sprzedawane ludziom – pomyśloł. Kie sie zmiyniom, to moze do tego piekła nie trafiom, bo Bóg jes dlo wsyćkik taki miłosierny i łobroni mnie przed tom Lucyperom – myśloł z nadziejom. Lucyper musi łodpuścić, musi łodpuścić i basta – delibrerowoł krawiec.

Łod te kwili postanowił twardo wzioś sie za siebie i sie poprawić. Ciekawo cy sie mu to udo cy tys trafi do piekła?

 

                                                                                                                 Kazimierz Surzyn 

 

Przypominamy, że trwa zbiórka eksponatów do Izby Regionalnej w Kojszówce. OSP w Kojszówce przy współpracy ze Szkołą Podstawową w ramach projektu współfinansowanego ze środków UE „Ocalić od zapomnienia” chętnie przyjmie pamiątki z przeszłości, które ukazują życie codzienne mieszkańców regionu: przedmioty codziennego użytku, narzędzia, dokumenty, fotografie i inne przedmioty o wartości historycznej lub kulturowej. Eksponaty te wzbogacą zbiory Izby Regionalnej w Kojszówce.

Zainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny:

OSP: 608 010 219

Szkoła Podstawowa: 33 877 11 55