Wiersze o Świętach Bożego Narodzenia

Wigilia

W zapachu łąki siano pod obrusem białym.

Choinka cudnie błyszczy lampek światłem.

Śnieg. Pierwsza gwiazdka migoce na niebie

a my w modlitwie kolędach lgniemy do siebie.

Z serca wyciągamy chleba opłatek

aby u nas i u wszystkich gościł dostatek

też zdrowie szczęście pomyślność miłość

spełnienie marzeń i wzajemna życzliwość.

Dom pachnie sporządzonymi daniami

darami lasów wód pól oraz ogrodów

a wśród nich barszczem z uszkami

rybą i kompotem z suszonych owoców

kluskami krokietami z kapustą i grzybami

łazankami karpiem z jarzynami w galarecie

sernikiem ciastkami posypanymi cukrem

orzechami w syropie malinowym i miodzie

kutią sałatkami różnymi i śledziem z octem.

O północy na Pasterce po wieczerzy

czcimy oczekiwanie i modlitwę pasterzy

którzy żwawo przybyli do Betlejem

i Dziecinę przywitali pokłonem.

Nośmy Jezusa w sercu powierzając

z ufnością żywot Jemu i pięknie żyjmy

w miłosierdziu dla drugiego abyśmy

kiedyś razem spotkali się w raju

tego życzę człowiekowi każdemu

Dar ponadczasowy

Cieplutki i przaśny

płatek

z przedniej mąki

i wody

śnieżny

nawet drożdży nie potrzebuje

aby rosło pojednanie

Bądźmy stale

chlebem podzielnym

nie tylko

przy wigilijnym stole

Gwiazda miłości

Betlejemska czerwona

na Boże Narodzenie

w salonie postawiona

zwiastuje szczęście rodzinie

Dawno temu aztecki wojownik

podarował swojej dziewczynie

białą poinsecję która wkrótce

przemieniła się w szkarłatną

Uboga meksykańska kobieta

chcąc ofiarować Dzieciątku

prezent zerwała przydrożne rośliny

wnet ich zielone liście zamieniły

się cudem w krwistą barwę serca

Purpura to symbol miłości

niech i ta gwiazda śliczna

sprawi że będą radosne święta

zdrowe oraz pełne pomyślności

Boże Narodzenie

Na świat w ubóstwie przyszedłeś

obierając stajenkę za mieszkanie

mizernym żłóbkiem nie pogardziłeś

pasterzy przyjąłeś na fujarkach granie.

Bóg Cię zesłał na powierzchnię ziemi

narodzony z Niewiasty Maryi Panny

abyśmy stali się dziećmi Bożymi

oraz zmazali grzech pierworodny.

Święty Józef Jezusa pielęgnuje

woły osły owce na kolana klękają

chór aniołów Gloria wyśpiewuje

wszyscy cześć Zbawicielowi oddają.

Ciebie dziecino monarchowie uznali

Bogiem Królem i globu światłością

Tobie mirrę kadzidło złoto ofiarowali

bo Jesteś największą dla ludzi Miłością.

Pobłogosław nas Jezu Chryste drogi

w miłości wierze nadziei mądrości

aby trudy życia śpiew serca i nogi

prowadziły nas do Edenu w ufności.

Święty Szczepanie

Apostole pierwszy męczenniku diakonie

Opiekunie wspaniały wdów i ludzi ubogich

Cudotwórco głoszący Ewangelię gorliwie

Otwarcie mówiący o boskości Chrystusa

Tyś cudownie duchem świętym przepełniony

Pochwalony wspominany na wieki wieków

Gruntownie chciałeś zreformować judaizm

Lecz u współczesnych nie byłeś rozumiany

Bestialsko przez Żydów ukamienowany

Modlący się za prześladowców wybaczający

Niebo sercem otwarte i Jezusa widzący

Co stoi po prawicy Boga Miłości Największej

Z kamieniami na księdze spoczywającymi

W rękach trzymanymi kamieniami grzechu

Też z wymowną kadzielnicą w dłoni prawej

Z naczyniem na kadzidło albo Krzyżem w lewej

Patronie stajennych woźniców stangretów bednarzy

tkaczy krawców stolarzy kamieniarzy murarzy

Wierni wzywają Ciebie i błagają o wsparcie

W bólu kamicy kolki głowy i życia odnowy

Trzeba u Ciebie śmierć łagodną wypraszać

Nasz wzorcu świętości niedościgniony

I tak jak Ty winy innym odpuszczać

Módl się za nami Święty Szczepanie!

Kazimierz Surzyn