Wielki Piątek na kalwaryjskich Dróżkach. Tysiące wiernych znów przeżywają Mękę Pańską

Wielki Piątek to jeden z najbardziej poruszających dni w całym roku liturgicznym. W Kościele katolickim jest to czas ciszy, zadumy i głębokiej refleksji nad męką oraz śmiercią Jezusa Chrystusa. To również jedyny dzień w roku, kiedy nie jest sprawowana msza święta. Wierni uczestniczą natomiast w uroczystej liturgii Męki Pańskiej, której centralnym momentem jest adoracja krzyża.

Po zakończeniu nabożeństwa Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony w procesji do Grobu Pańskiego. Niesiony w monstrancji okrytej welonem, pozostaje tam aż do poranka Niedzieli Zmartwychwstania, kiedy rozpoczyna się uroczysta rezurekcja.

Szczególne znaczenie Wielki Piątek ma w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie od setek lat odbywają się wyjątkowe uroczystości pasyjne. Co roku na kalwaryjskie Dróżki przybywają tysiące pielgrzymów z całej Polski, by uczestniczyć w jednym z najbardziej przejmujących misteriów wielkopostnych w kraju.

Już od wczesnych godzin porannych wierni tradycyjnie przemierzają Dróżki Męki Pańskiej. Procesja wyrusza o świcie spod Domu Kajfasza. Na trasie pielgrzymi zatrzymują się przy kolejnych stacjach, gdzie odgrywane są sceny męki Chrystusa. W role biblijnych postaci wcielają się klerycy bernardyńskiego seminarium duchownego oraz świeccy z różnych stron Polski. To widowisko religijne od lat porusza uczestników i skłania do głębokiego przeżywania tajemnicy Wielkiego Piątku.

W południe procesja dociera do kościoła Ukrzyżowania, gdzie odprawiana jest liturgia wielkopiątkowa. Następnie Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do Kaplicy Grobu na szczycie Góry Ukrzyżowania. Tam trwa adoracja aż do Niedzieli Zmartwychwstania.

Misterium Męki Pańskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej jest odprawiane od początku istnienia sanktuarium. Przed II wojną światową obejmowało ono jedynie sceny związane z Wielkim Czwartkiem i Wielkim Piątkiem. Obecny kształt uroczystości nadał im ojciec Augustyn Chadam, który w 1946 roku otrzymał zgodę metropolity krakowskiego kardynała Adama Sapiehy. Dziś w inscenizację wydarzeń Wielkiego Tygodnia angażuje się co roku około 130 aktorów-amatorów.

Wielki Piątek pozostaje dniem szczególnej powagi, modlitwy i skupienia. To także dzień ścisłego postu. Zgodnie z nauką Kościoła wierni powinni nie tylko powstrzymać się od spożywania potraw mięsnych, ale również ograniczyć ilość posiłków. Tego dnia można najeść się do syta tylko raz. Dla wielu osób to nie tylko religijny obowiązek, ale również osobisty wyraz przeżywania męki Chrystusa.