Święto Wojska Polskiego

Obchodzone jest dla upamiętnienia zwycięskiej Bitwy Warszawskiej, nazywanej Cudem nad Wisłą, stoczonej w dniach 13 – 25 sierpnia 1920 roku między nacierającą na Warszawę i na północny zachód od niej Armią Czerwoną a Wojskiem Polskim, zgrupowanym nad Wisłą oraz Wieprzem. Była to decydująca bitwa w wojnie polsko – bolszewickiej (1919 – 1920), przy czym traktat pokojowy został zawarty 18 marca 1921 roku. Podkreśla się wtedy znaczenie żołnierzy, sił zbrojnych dla obronności Polski. Jednocześnie pamięta się o bohaterstwie żołnierzy na przestrzeni wieków, a także o tych, którzy zginęli walcząc o wolność i demokrację. Wprowadzone zostało uchwałą Sejmu z dnia 30 lipca 1992 roku, później zastąpioną ustawą z 11 marca 2022 roku o obronie Ojczyzny. Wojsko Polskie podkreśla swój historyczny rodowód w nazwach, znakach, ceremoniale, wewnętrznej strukturze oraz tradycję jako trwałość państwa i ciągłość istnienia od początków państwowości polskiej jego zbrojnego ramienia. Kultywowanie tradycji oręża polskiego stanowi przede wszystkim wymowny i znaczący czynnik integrujący armię i stale umacniający jej więź ze społeczeństwem Polski.

W okresie II Rzeczypospolitej było to Święto Żołnierza, które znamiennie sankcjonował rozkaz generała broni Stanisława Szeptyckiego z dnia 4 sierpnia 1923 roku, w którym czytamy: „W dniu tym wojsko i społeczeństwo czci chwałę oręża polskiego, której uosobieniem i wyrazem jest żołnierz. W rocznicę wielkopomnego rozgromienia nawałnicy bolszewickiej pod Warszawą święci się pamięć poległych w walkach z wiekowym wrogiem o całość i niepodległość Polski”. Świętowane było do 1946 roku.

W czasie komunizmu, w latach 1947 – 1950 obchodzono je 9 maja, w rocznicę zakończenia II wojny światowej, według czasu moskiewskiego. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że zgodnie z czasem środkowo-europejskim II wojna światowa zakończyła się 8 maja 1945 roku w Europie, zaś na świecie 2 września 1945 roku. W latach 1950 – 1989 świętowano 12 października w rocznicę bitwy pod Lenino. W latach 1990 – 1992 obchody Święta Wojska Polskiego połączone zostały z rocznicą uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Ustawa sejmowa z 30 lipca 1992 roku – o czym wcześniej już wspominałem – przywróciła Święto Wojska Polskiego na dzień 15 sierpnia. Wówczas po raz pierwszy odbyły się centralne uroczystości przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie

15 sierpnia corocznie w kościołach polowych odprawiane są Msze święte w intencji żołnierzy poległych na polach bitewnych, mężnie broniąc Ojczyzny. Na cmentarzach żołnierze odbierają cześć w Apelu Poległych. Przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie, w obecności władz państwowych, ma miejsce honorowa zmiana warty. Podczas defilady prezentowane są społeczeństwu poszczególne jednostki wojskowe oraz ich uzbrojenie. Bardzo ciekawe są również tego dnia pokazy umiejętności lotniczych.

Wszystkim Dowódcom, Żołnierzom, Pracownikom Cywilnym służącym w Wojsku Polskim, strzegącym bezpieczeństwa naszych granic, pomagającym ludności w klęskach żywiołowych z serca dziękujemy, życząc dużo zdrowia, wytrwałości, owocnej służby, satysfakcji z wypełniania obowiązków służbowych oraz pomyślności w życiu osobistym, Wszystkiego co Najlepsze. To dzięki Wam czujemy się bezpieczni.

Kazimierz Surzyn