Paweł Łoś z Suchej Beskidzkiej wraz z zespołem stworzył aplikację dla niewidomych i niedowidzących, która odmieni ich życie!

Dla pełnosprawnej osoby samodzielne zrobienie zakupów w markecie jest niczym bułka z masłem. Dla osób niewidomych i niedowidzących jest to już jednak wielkie wyzwanie. Wkrótce ich życie ma odmienić aplikacja „Co to”, wymyślona i stworzona przez 33-letniego suszanina Pawła Łosia wraz z zespołem.

Powiedzieć, że dla absolwenta Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie świat programowania nie ma żadnych tajemnic, to nic nie powiedzieć. Po zdaniu matury co prawda najpierw uzyskał licencjat na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunki „Biologia i Geografia”, ale tytuł magistra na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie uzyskał już z informatyki, a następnie ukończył studia podyplomowe z analizy danych „Data science. Metodologia, narzędzie i zastosowanie” w Krakowskiej Szkole Biznesu. Natomiast chcąc uzupełnić wiedzę biznesową ukończył również studia typu MBA „Zarządzanie przedsiębiorstwem”, a potem jeszcze 56 różnych kursów. – Wychodzę z założenia, że gdy człowiek ma szersze pole widzenia to podejmuje lepsze decyzje zawodowe, jak i w innych dziedzinach życia – mówi Paweł Łoś, który współpracując z dziewczyną Hanią i zainspirowany przez nią wpadł na pomysł stworzenia aplikacji, która ułatwiłaby życie osobom niewidomym lub niedowidzącym. – Większość osób niewidomych, chce być traktowana jako pełnosprawne i z założenia odrzuca pomoc. Po prostu chcą być niezależne, samodzielne, aby nie musiały prosić innych o pomoc. Tyle, że zrobienie przez nie zakupów jest trudne. Sam gdy ostatnio wszedłem do jednego z suskich sklepów miałem trudności z odnalezieniem się, gdyż doszło w nim do remontu i przestawiono regały z produktami. Ale ja je wiedziałem, a osoby niewidome bazują na pamięci. Gdy w tym samym miejscu, w którym stało mleko znajdą się soki, zapakowane w takie same kartony, to one ich nie odróżnią i do kawy zamiast mleka wleją sok  - opowiada o idei Paweł Łoś.

Z założeniami stworzenia aplikacji, która pomoże niewidomym w zakupach suski programista pojechał w grudniu do Krakowa na organizowane przez Kraków Miastem Startup-ów wydarzenie „DESIGN + TECH = BUSINESS”.

W jego ramach odbywał się hackathon, podczas którego informatycy i inne osoby związane z rozwojem oprogramowania, takie jak projektanci grafiki, twórcy interfejsów i menedżerowie projektów, stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu związanego z projektowaniem. – Zgłosiłem się sam, a wymóg był pracy w minimum trzyosobowych zespołach. Okazało się, że są jeszcze dwie osoby  i zaproponowano nam stworzenie teamu. Mieliśmy różne pomysły na to, z czym chcemy przystąpić do hackathonu, ale przekonałem ich do mojego pomysłu i wspólnie zaczęliśmy dopracowywać szczegóły aplikacji – opowiada Paweł Łoś o początkach współpracy z łódzkimi studentami – Michaliną Głusek i Jakubem Kamińskim (obecnie w zespole jest jeszcze marketingowiec Mateusz Marciniak).

Sam hackathon trwał 12 godzin, więc jak łatwo się domyślić nie sposób było na nim przygotować gotowego produktu, ale powstała pełna koncepcja, która w ocenie jury była najlepszą z zaprezentowanych i wygrała. Teraz istnieje już dojrzały prototyp aplikacji, ale nie jest jeszcze jawny i jest używany jedynie do testów i dalszego rozwijania projektu.

Opiera się na aparacie fotograficznym zamontowanym w telefonach komórkowych. – Aparaty nie są nowością. One mogą wykrywać opakowania i na podstawie posiadanej bazy z wielkością, kształtem i kolorem opakowań rozpoznawać produkty. Tyle, że wystarczy, aby producent zmienił kolorystykę i cały system jest bezużyteczny. Tymczasem od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku standardem są kody kreskowe. Czarne paski, na białym tle. Aparat je wyłapuje bez trudu. A baza produktów, choć płatna, jest ogólnodostępna. Wystarczy zatem, że aparat wyłapie kod i już może podać w formie komunikatu dźwiękowego dla osoby niewidzącej lub dużych napisów nie tylko jaki to produkt, ale nawet jaka jest jego cena. Dzięki lokalizatorowi i współpracy z partnerami aplikacja może bowiem zidentyfikować w jakim sklepie znajduje się osoba, która dokonuje zakupów – opisuje działanie aplikacji jej twórca.

Paweł Łoś zauważa, że na rynku istnieje tylko jedna podobna, ale jest płatna, a do tego wyłącznie w języku angielskim. Tymczasem aplikacja jego zespołu ma być w pełni darmowo i zdecydowanie bardziej uniwersalna. Chce bowiem koszty jej funkcjonowania przerzucić na sieci handlowe. – W Polsce mieszka około 40 mln osób. Według badań aż 1,8 mln z nich to osoby niewidome lub niedowidzące w stopniu znacznym. Sieci handlowe w swoim interesie powinny być zainteresowane takim produktem. Tym bardziej, że aplikacja pozwala nie tylko identyfikować produkty, ale nawet informować (o ile posiadacz będzie chciał z takiej funkcji korzystać), że mija regał z produktami będącymi na promocji – odkrywa zalety aplikacji Paweł Łoś.

Trójka innowatorów odpowiedzialna za aplikację „Co to” planuje pierwszą wersję aplikacji umieścić w sklepach internetowych jeszcze w tym kwartale. Dzięki temu chcą zdobyć jeszcze szersze grono osób, które podzielą się swoimi opiniami i sugestiami. – Aplikacja ma być rozwijana i ulepszana. Nawiązaliśmy już kontakt z Polskim Związkiem Niewidomych, oddział w Łodzi ale im większe grono korzystających, tym szersze spektrum – zauważa suski programista. Dodaje, że miesięczne koszty rozwoju projektu to około 50 tys. zł, na które składają się opłaty za serwery, bazy danych, czy domen. Stąd w planach mają założenie fundacji, celem zdobywania środków na ten cel. Swoją pracę zespół wykonuje bowiem pro bono.

Środki na rozwój projektu starają się uzyskać również poprzez zbiórkę internetową.