Co mogło wywołać serię ataków w szkołach i w innych miejscach?

– Efekt długotrwałych, narastających i bardzo często niedostrzeganych przez otoczenie kryzysów emocjonalnych, depresji albo poczucia krzywdy,

– młodzi niejednokrotnie doświadczają przemocy w szkołach, na podwórkach, w wielu innych miejscach i chcą się na oprawcach zemścić,

– brak adekwatnej reakcji dorosłych,

– kryzys autorytetów, osłabienie więzi rodzinnych, brak czasu rodziców na budowanie głębokich relacji z dziećmi oraz erozja autorytetu nauczyciela,

– często młodzi ludzie mało rozmawiają z rodzicami lub odwrotnie, przy czym najlepsza jest zasada: „mówimy sobie o wszystkim”,

– stres, nieporozumienia, złość, poczucie wykluczenia, potrzeba bycia zauważonym,

– wszechstronny dostęp do filmów, gier komputerowych, stron, które szerzą nienawiść, przemoc, agresję, pokazują metody walki z bronią,

– naśladownictwo: „ktoś tak zrobił, to i ja mogę”,

– radykalizacja i przemoc w mediach społecznościowych, a także różne „wyzwania”, które tworzone są w sieci wobec dzieci i młodzieży, które spędzają za dużo czasu w przestrzeni cyfrowej, gdzie bez żadnego problemu trafiają na treści epatujące agresję, na grupy wręcz gloryfikujące przestępców, a także fora eksternistyczne, treści faszystowskie, podkreślić należy też, iż obecnie algorytmy platform społecznościowych potrafią zamknąć podatne, zagubione dzieci w tzw. bańkach radykalizacyjnych, powiązanych z bańką informacyjną, lub filtrującą, w których użytkownik przestrzeni internetowej jest systematycznie izolowany od odmiennych punktów widzenia i otoczony wyłącznie treściami o coraz bardziej skrajnym, agresywnym, eksternistycznym charakterze, tworząc dla wielu zamknięty krąg,

- brak skutecznego blokowania nieodpowiednich stron internetowych,

- radykalizacja młodzieży w szkołach,

- machina hejtu, nienawiści, cyberprzemoc,

- stawianie bardziej na prawa, a mniej na obowiązki,

– wychowanie bez zasad, wartości, odpowiedzialności,

– niszczenie autorytetu rodziny, rodziców, jak również nauczycieli,

– zbyt duża nadopiekuńczość, efekty tzw. „wychowania bezstresowego”,

– brak dostatecznego diagnozowania rzeczywistych potrzeb dzieci i młodzieży,

– młodzi ludzie pozbawieni jasnych drogowskazów moralnych i wsparcia łatwiej gubią się we współczesnym świecie, mierząc się z problemami, które ich przerastają.

Kazimierz Surzyn