87. Rocznica agresji ZSRR na Polskę

17 września 1939 roku Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) bez wypowiedzenia wojny najechał na Polskę. Ziścił się tym samym haniebny pakt Ribbentrop – Mołotow z 23 sierpnia 1939 roku, z tajnym protokołem, który zawierał zobowiązanie ZSRR do zbrojnego wystąpienia przeciw Polsce, w przypadku gdyby III-Rzesza znalazła się w stanie wojny z naszą Ojczyzną. Ambasador niemiecki w Moskwie Schulenburg donosił: „Mołotow oświadczył, że wystąpienie zbrojne Związku Sowieckiego nastąpi zaraz, być może nawet jutro (…) Stalin przyjął mnie o  drugiej w nocy w obecności Mołotowa i Woroszyłowa i oświadczył, że Armia Czerwona przekroczy dziś (tj. 17 września 1939 roku) rano o godzinie szóstej granicę radziecką na całej długości od Płocka do Kamieńca Podolskiego. Dla uniknięcia nieporozumień prosił usilnie, aby lotnictwo niemieckie od dzisiaj nie przekraczało na wschód linii Białystok – Brześć – Lwów. Samoloty sowieckie rozpoczną już dzisiaj bombardowanie terenów na wschód od Lwowa.” Podano też kłamliwe powody agresji: całkowity rozpad państwa polskiego, ucieczka rządu polskiego, obrona życia i mienia Ukraińców i Białorusinów mieszkających na wschodnich terenach polskich, a także stopniowe uwalnianie narodu polskiego od wojny. Polska walczyła wtedy zaciekle z Niemcami w kampanii wrześniowej, rząd II-Rzeczypospolitej opuścił Polskę dopiero późnym wieczorem 17 września, Ukraińcom i Białorusinom ze strony polskiej nic nie zagrażało, a uwalnianie Polaków od wojny, kiedy sam ZSRR zaatakował nas był absurdem.

Armia Czerwona mordowała jeńców oraz bestialsko masakrowała ludność cywilną. Ich ofiarą padło około 2,5 tysiąca żołnierzy polskich i policjantów a także kilkuset cywilów. Ponadto wzięła do niewoli około 250 tysięcy żołnierzy, w tym około 18 tysięcy oficerów, a około 7 tysięcy żołnierzy zginęło w niewoli. W walkach utraciło życie około 3 tysiące żołnierzy, zaś około 10 tysięcy raniono. ZSRR przystąpił również  do represji wobec Polaków a w szczególności do: grabieży majątku, wywożenia sprzętu produkcyjnego, lokomotyw, wagonów, samochodów do Związku Radzieckiego, rabowania polskich muzeów, bibliotek, prywatnych dzieł sztuki, likwidowano kościoły, wycofano z obiegu złoty polski zastępując go rublem i  zabrano ludności oszczędności. W latach 1939 – 1945 wywieziono w głąb ZSRR od 550 tysięcy do 1,5 miliona obywateli polskich. Potworna była również zbrodnia katyńska, a Syberia stała się znów jedną z najgorszych form represji głównie: cierpienia, odebrania godności ludzkiej, pracy przymusowej i zabójstwa.

Pamiętamy! Oddajemy Hołd Ofiarom upamiętniając Ich zniczem pamięci i naręczem kwiatów.

Kazimierz Surzyn