Wy, młodzi potrzebujecie sakramentów. Oto, dlaczego...

Sakramenty, Kościół, wiara... Poważne tematy, pośród których często łatwiej o medialne, skrzywione skojarzenia niż rzeczywistą ocenę ich oddziaływania. Dziś krótko o wierze i wynikającej z niej dyscyplinie sakramentalnej. A więc bez egzaminowania, ile mamy sakramentów i czy wszystkie je pamiętasz. Raczej o czymś, co czyni nasze życie bardziej ludzkim i nadaje mu głębi sensu, nawet jeśli wielu wokół twierdzi wprost odwrotnie.

Sakramenty – co się za nimi kryje?

Dlaczego potrzebujesz chrztu? Czy nie mogli by z nim poczekać do Twojej samodzielnej decyzji? Ano, popatrz – sakrament chrztu wedle wszystkich, którzy w niego wierzą, daje Ci ochronę i możliwość uzyskania wielu łask, zanim jeszcze nawet uświadomisz sobie, czym jest, zanim usłyszysz o nim w domu lub na lekcji religii. Bez chrztu, jak sama nazwa wskazuje, nie jesteś chrześcijaninem, czyli omija Cię droga bezpośrednio kierująca do kontaktu z Panem Jezusem.

Trochę inaczej jest z sakramentami Komunii świętej i Bierzmowania. Komunia to obecnie w Polsce trzecia klasa. Już coś wiemy o tym świecie, choć przed nami góry wiedzy... Bierzmowanie natomiast to już decyzja osoby 14- czy 15-letniej. Takiej, która o samej sobie myśli już zupełnie w kategoriach człowieka świadomego.

Zatrzymajmy się na moment przy tym Bierzmowaniu. Ludzie przychodzą do kapłanów z różnymi tematami. Jeśli sami z siebie, to najczęściej z jakimś problemem. Czasem chodzi o relacje z rodzicami, innym razem o dochowywanie czystości, jeszcze kiedy indziej – o to, co mówią czy robią wobec nich rówieśnicy. Właściwie każdą taką sprawę można by uporządkować wedle Dekalogu.

Najrzadziej jednak przychodzą chyba ci, którzy chcą porozmawiać o najważniejszym z przykazań danym nam przez Jezusa. A przecież znamy je wszyscy, choćby z prostoty słów, jakich używał Chrystus mówiąc o miłowaniu Pana Boga całym swym sercem, całą swoją duszą, całym swym umysłem i całą swoją mocą.

Czy Ty też w taki sposób kochasz Boga?

Może jesteś człowiekiem wierzącym i rzetelnie praktykującym. Może nawet jesteś członkiem którejś z grup, czy to działających przy kościele, czy też w środowisku akademickim... Możesz też odczuwać radość z samego faktu spotykania się z ludźmi z tej grupy lub z wyjścia z nimi na Mszę Świętą. To bardzo dobry znak. Ale pytanie, jakie trzeba postawić brzmi: ile w tym jest radości ze spotkania z Chrystusem? Ze świadomości faktu, że w ten sposób możesz zbliżyć się do Niego?

Może w Twoim życiu już zdarzały się chwile religijnego uniesienia, zafascynowania wiarą. Dziś dostrzegasz, że zniknęły niczym słomiany zapał. A czy czujesz tę ulgę i radość po odbytej spowiedzi? Pomyśl o tym przez moment przed najbliższym udaniem się do konfesjonału.

Zapewne kojarzysz flisaków, pływających spływami na tratwach lub pontonach, np. na rzece Dunajec. Ci konkretnie dopływają do Szczawnicy lub do Krościenka n. Dunajcem. Co ich niesie? Co popycha ich tratwy? Tylko siła płynącej rzeki. A jednak ileż muszą się przy tym napracować, by nie rozbić się gdzieś po drodze, ale szczęśliwie dotrzeć do celu.

Tak właśnie działają sakramenty, za którymi kryje się Duch Święty. To ogromna moc, niejako rzeka płynąca do Boga. Bierzmowanie to taka łódź, dzięki której możesz tą rzeką popłynąć. Ale prosząc o Niego, samodzielnie musisz uklęknąć i wznieść ręce. A kiedy zstąpi na Ciebie, to wówczas będziesz mógł już wszystko, w Tym, który Cię umacnia.

BW

Na podst. fragmentów rozważań ks. Piotra Pawlukiewicza.

PS. Zobacz stronę tradycyjnesakramenty.pl, na której możesz zamówić przygotowane z myślą o młodych katolikach materiały rozwijające pracę duchową i przygotowujące do właściwego przeżywania sakramentów. Wydawcą materiałów jest Stowarzyszenie Piotra Skargi.