Disallowed Key Characters.Natalia_Kruźlak_–_Popsuta_pozytywka_(video)

„Popsuta pozytywka” to najnowszy utwór, do którego słowa napisał znakomity tekściarz Staszek Głowacz, a muzykę Mietek Jurecki. Tym razem poza dobrze znaną w powiecie suskim Natalią Kruźlak słyszymy w nim Viktora Venikova, który także w muzycznym środowisku powiatu suskiego nie jest anonimowy. Do utworu został już zrealizowany teledysk.

Viktor Venikov ma już za sobą koncerty w zamku suskim, czy też muzycznie wzbogacał salony poezji organizowane w Centrum Kultury i Filmu w Suchej Beskidzkiej. Obdarzony dobrym głosem solista został wówczas bardzo ciepło przyjęty przez publiczność, która doceniła jego niebanalną barwę głosu. Teraz artyście towarzyszy Natalia Kruźlak, a po stronie muzycznej swój kunszt zademonstrował Mietek Jurecki, grając na gitarach, gitarze basowej, instrumentach klawiszowych. 

A „Popsuta pozytywka” opowiada o przejściu od dziecięcej beztroski i marzeń do twardej rzeczywistości dorosłego życia, wspomnieniach o dzieciństwie jako czasie pełnym wyobraźni i nieskończonych możliwości, kiedy życie było jak bajka. Wielu z nas nie zdawało sobie sprawy, że ta bajka kiedyś się skończy, że z niej wyrośniemy, niezależnie od tego, czy tego chcemy, czy nie.

Z czasem bajka odpłynęła, ustępując miejsca rzeczywistości, którą Staszek Głowacz  przedstawia ustawami Viktora Venikova jako trudną i rozczarowującą. Edukacja, zamiast rozwijać, niszczy kreatywność i indywidualność, zatruwając życie schematami myślenia i postępowania. Życie staje się serią obowiązków i konformizmu, narzuconego przez społeczeństwo. Człowiek robi to, co wypada, ponieważ został tak nauczony.

Narrator poddaje krytyce społeczne normy, które często są iluzoryczne i fałszywe. Obietnice życia przypominają bajkę, ale rzadko kiedy spełniają te oczekiwania, pozostawiając pytanie, gdzie znajduje się ten obiecywany raj. Jest to refleksja nad rozczarowaniem rzeczywistością, która nie spełnia dziecięcych marzeń.

Podmiot liryczny uświadamia sobie, że nie może zmienić swojego życiowego scenariusza i czuje żal z powodu zakończenia bajki. Nie zagra już roli, którą chciał grać, i nie dokona zmian w scenariuszu swojego życia. Jest to wyraz rezygnacji i poczucia bezsilności wobec narzuconych życiowych ról i ograniczeń. A  to prowadzi do utraty własnej tożsamości i autentyczności.

Teledysk do utworu zrealizowano w ośrodku Jazy w Makowie Podhalańskim. Za scenariusz i reżyserię odpowiadali Aleksander Kita i Staszek Głowacz, a za kamerą stanął świetny Fady Mansour. Wystąpili w nim: Viktor Venikov, Natalia Kruźlak, Staszek Głowacz, Natalia Trzebuniak, Kacper Jończyk. Arkadiusz Szczepaniak, Piotr Tyszewski, Semen Onyszczenko, Stanisław Łazebnik, Danił Szapował, Danił Novikov, Artem Czumaczenko, Yehor Fatkhullin. Stylizację i charakteryzację przygotował Staszek Głowacz.