Legenda o złotych dukatach

         Kapliczka z figurką Matki Bożej na Kadelówce, w Tarnawie Dolnej, podobno strzeże złotych dukatów, ukrytych w miejscu, w którym rzuca ona cień przy świetle księżyca. Dokładnie nie wiadomo, skąd tam się wzięły. Ludzie różnie wypowiadają się na ten temat. Jedni twierdzą, że zakopali te pieniądze okoliczni zbójnicy. Inni powiadają, iż zrobił to jakiś skąpiec, bojący się o swój majątek. Są też tacy, którzy przypuszczają, że dukaty schował troskliwy ksiądz w obawie przed kradzieżą.

         Pewnego razu Maciej Paleczny opowiedział tę historię swojemu wnukowi Antkowi. Ten z kolei przekazał ją koledze Wojtkowi.

         Chłopcy, któregoś popołudnia spotkali się i postanowili poszukać dukatów.

- Dzisiaj o północy weźmiemy kilofy i łopaty, będziemy kopać w różnych miejscach – zaproponował przyjacielowi Antek.

- Mam nadzieję, że odnajdziemy ukryty skarb. Musimy jednak pamiętać, że kopać wolno tylko nocą, od północy przy blasku księżyca, a gdy szczęście nam nie dopisze i nie znajdziemy pieniędzy, to wówczas nie będziemy już mogli powtórzyć tej czynności.

- Jeśli nam się nie uda, to trudno – odburknął Wojtek, po czym całkiem śmiało oznajmił:

- Nie przejmuj się tym tak, stary, żeby przekonać się, co będzie, musimy spróbować.

Antek pokiwał głową na znak, że zgadza się z Wojtkiem. Chłopcy rozpoczęli pracę równo o północy. Nie wiedzieli czy dukaty zostały zakopane na początku, środku, czy też na końcu cienia kapliczki rzucanego przez księżyc. Mimo że obaj pracowali w pocie czoła przez całą noc, musieli odejść z pustymi rękoma, gdyż pieniędzy nie znaleźli. Potem jeszcze wielu ludzi szukało dukatów, ale do tej pory nikt ich nie odnalazł. Każdemu z nich, podobnie jak Antkowi i Wojtkowi, zabrakło czasu na przekopanie całej długości cienia. Tych mieszkańców, którzy jeszcze raz szukali skarbu, spotkały różne nieszczęścia: choroba, nieurodzaj, pomór zwierząt domowych, śmierć bliskiej osoby.

         Obecnie mieszkańcy mówią, że dukaty poświęcone zostały figurze Maryi, która umieszczona jest w kapliczce.

Kazimierz Surzyn