Koncert pieśni wielkopostnych - Wielki Tydzień w pieśni i słowie: podróż przez czas i przestrzeń, muzyka i poezja w wyjątkowej atmosferze chrześcijańskich świąt, interpretacja utworów z XV wieku i dzieł anonimowych oraz poezja Baczyńskiego, Konopnickiej, Tuwima i Wojtyły.

W przedświąteczną środę, 27 marca, Foyer koncertowe Centrum Kultury i Filmu w Suchej Beskidzkiej zamieniło się w arenę duchowego doświadczenia. Publiczność zgromadzona na tym wyjątkowym wydarzeniu miała okazję uczestniczyć w poruszającym koncercie najstarszych polskich pieśni pasyjnych w wykonaniu Zespołu Muzyki Dawnej im. Gaspara Castiglione, wzbogaconego poezją wybitnych polskich twórców.

W chrześcijaństwie Wielki Tydzień stanowi czas zadumy i refleksji nad męką i zmartwychwstaniem Chrystusa, przygotowując nas jednocześnie do najważniejszego święta – Zmartwychwstania Pańskiego. Koncerty pieśni wielkopostnych są doskonałą okazją do jeszcze głębszego przeżywania tych dni, prowokując nas do duchowego zanurzenia się w tej wyjątkowej atmosferze.

Zespół Muzyki Dawnej im. Gaspara Castiglione przygotował program pt. "Wielki Tydzień w pieśni i słowie", który stanowił niezwykłą podróż przez czas i przestrzeń, prowadząc słuchaczy przez różne epoki i style muzyczne. Koncert otworzył i poprowadził wyjątkowy gość - dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Dawnej Schola Cantorum w Kaliszu, Krzysztof Pabiś, który swoim talentem i wiedzą wprowadził publiczność w odpowiedni nastrój.

W trakcie wieczoru mieliśmy okazję usłyszeć niezapomniane utwory, w tym XV-wieczną pieśń "Żołtarz Jezusów (Pieśń o Bożym umęczeniu)", przypisywaną bł. Władysławowi z Goleniowa, czy też "Boże litościwy. Psalm LXIV" Mikołaja Gomółki do słów Jana Kochanowskiego. Nie zabrakło także dzieł anonimowych autorów, takich jak "Krzyżu Święty nade wszystko" czy "O Jezu ciężko skatowany".

Jednak to nie tylko muzyka, lecz także poezja wielkopostna odegrała istotną rolę w tym wyjątkowym wydarzeniu. Dzieła Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Marii Konopnickiej, Juliana Tuwima oraz Karola Wojtyły zostały zaprezentowane w interpretacji Henryka Franciszka Dąbrowskiego i Bogusława Pęczka, członków Konfraterni Rapsodycznej, co jeszcze bardziej wzbogaciło doświadczenie duchowe słuchaczy.