11 grudnia – Międzynarodowy Dzień Tanga

Jest obchodzony na całym świecie, na pamiątkę urodzin argentyńskich artystów tanga tj.: Carlosa Gardela (1890 – 1935) śpiewaka argentyńskiego pochodzenia francuskiego, wykonawcy pieśni z gatunku tanga oraz Julia de Caro (1899 – 1980) muzyka tanga, kompozytora, skrzypka, dyrygenta.

Pierwsza forma tanga pojawiła się już pod koniec XVIII wieku. Jednak styl tanga argentyńskiego powstał około 1900 roku w Buenos Aires – stolicy Argentyny i w Montevideo – stolicy Urugwaju. Jest tańcem pięknym, rytmicznym, zmysłowym, namiętnym z bliskim objęciem partnerów, płynnym, eleganckim krokiem, dłońmi łączącymi tańczących, gwałtownymi ruchami, figurami szczególnie: ocho, czyli ósemka, corte, paseo, molinette, media luna, giros i inne, z utrzymywaniem kontaktu wzrokowego, pauzami, różnymi ułożeniami twarzy partnerów względem siebie oraz ich rąk w objęciach.

Organizowane są milongi, czyli spotkania taneczne, warsztaty, kursy, pokazy łączące doświadczonych tancerzy z nowicjuszami.

Celami świętowania są m.in.: docenienie kultury tanga na świecie; celebrowanie pasji tańczenia tanga, elegancji oraz emocji z nim związanych; promowanie poprzez taniec zdrowej aktywności fizycznej i psychicznej – poprawianie krążenia krwi, postawy, równowagi, wzmocnienie mięśni przede wszystkim nóg, zwiększenie mobilności stawów, rozładowanie napięcia, usprawnienie pamięci, koncentracji, podzielności uwagi, pewności siebie, obniżenie kalorii, lęków, stresu; uczenie się komunikacji z partnerem, cierpliwości, wrażliwości, ekspresji emocji; budowanie zaufania, zacieśniania więzi; przyjemne spędzanie czasu w gronie rodziny, przyjaciół, znajomych; poznawanie nowych ludzi wokół tańca; wyrażenie hołdu dla argentyńskiej kultury, muzyki, poezji, mody; upamiętnienie wielkich twórców tanga.

Tango zatem łączy pokolenia, a także trening z wyśmienitą zabawą. Podkreśla uniwersalny urok oraz wielkie korzyści dla ciała i umysłu, a radość z tańczenia stymuluje pożądany, dobry nastrój.

Kazimierz Surzyn