Kościół w Łętowni

Wybudowany został w latach 1760 – 1765, na miejscu dwóch wcześniejszych pochodzących z XV i XVI stulecia, z fundacji ówczesnej właścicielki Łętowni i Łopusznej Barbary z Janickich Lisieckiej, którą po śmierci pochowano w podziemiach świątyni. Warto zaznaczyć, iż kościół z XVI wieku z Łętowni, przeniesiono w XVIII stuleciu do pobliskiego Krzeczowa, gdzie stoi do dzisiaj i można go tam podziwiać. Parafię w Łętowni erygowano w 1492 roku. Wielkie zasługi w tym dziele miał właściciel wsi Mikołaj Jordan. Wcześniej Łętownia należała do duszpasterstwa w Pcimiu. Kościół w Łętowni nosi wezwanie Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Został poświęcony 24 października 1776 roku przez ks. bp Podlewskiego, sufragana krakowskiego.

Stanowi bryłę jednonawową, barokową z dwiema bocznymi kaplicami. Wystawiony jest z drewna o konstrukcji zrębowej, z elewacją oszalowaną pionowo z listwowaniem. Dach pokrywa gont. Kościół posiada czworościenną wieżę o konstrukcji słupowo – ramowej z barokowym, baniastym hełmem, z kilkustopniową latarnią. Przy wieży zostały dobudowane soboty, w których znajdują się dwie nowe kaplice ku czci Miłosierdzia Bożego oraz błogosławionego Jana Brunona Zembola (1905 – 1942) franciszkanina, męczennika II wojny światowej, wywodzącego się z Łętowni. Został on zamordowany w niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau. Beatyfikowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II 13 czerwca 1999 roku w Warszawie, wraz ze 107 innymi męczennikami okrutnej wojny. Dach prezbiterium jest dwuspadowy z sygnaturką, zaś dach transeptu wielospadowy. Prezbiterium nakryte sklepieniem kolebkowym, od północy posiada zakrystię. Balustrada z prezbiterium jest późnobarokowa.

Wyposażenie kościoła głównie barokowo – rokokowe pochodzi z XVII i XVIII stulecia. W rokokowym ołtarzu głównym umieszczony jest osiemnastowieczny obraz patronów świątyni św. Szymona i św. Judy Tadeusza. Obraz ten zasuwa wizerunek Matki Bożej Niepokalanie Poczętej z 1911 roku. Interesujące są też pozostałe ołtarze kościoła tj.: ołtarz z obrazem św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus, ołtarz z wizerunkiem św. Franciszka, którego obejmuje Chrystus Ukrzyżowany oraz dwa kolejne ołtarze w kaplicach: św. Walentego z obrazem pochodzącym z II połowy XVII stulecia, przedstawiającym męczeństwo świętego, a także Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwanej Łętowską, z Jej wizerunkiem słynącym tu w Łętowni łaskami, najprawdopodobniej z XVIII wieku. Ciekawym elementem ołtarzy bocznych kościoła w Łętowni są bogato zdobione antepedia tj. osłony podstawy stołów ołtarzowych, przedstawiające przede wszystkim sceny męczeństwa świętych.

Niezwykle interesujący w świątyni jest krucyfiks z posągami Matki Bożej, św. Jana Ewangelisty i św. Marii Magdaleny, usytuowany na belce tęczowej, między prezbiterium a nawą. Rokokowa ambona pochodzi z 1779 roku. Chrzcielnica jest również wykonana w stylu rokokowym. Charakterystyczne dla wystroju Domu Bożego są również dwa siedemnastowieczne konfesjonały oraz chór z barokowymi organami z II połowy XVIII wieku. Ściany świątyni pokrywa rokokowa polichromia o motywach roślinno – architektonicznych. Wiszą też na niej stacje Drogi Krzyżowej z XVIII stulecia, namalowane na płótnie w rokokowych ramkach.

Na terenie wsi znajduje się dziewiętnastowieczna murowana kaplica, nakryta dachem gontowym zwieńczonym wieżyczką.

Kazimierz Surzyn

Źródła:

1. Kuria Metropolitarna w Krakowie.

2. Kalendarz Stowarzyszenia Gmin Babiogórskich, 2000.

3. Dziedzictwo kulturowe Podbabiogórza. Zabytki, 2014.

4. Maria Michałowicz Kubal, Grzegorz Kubal, Powiat suski, Krosno 2002.

5. Dokumenty parafialne w Łętowni.

zdjęcia: Bartosz Oczkowski