Światowy Dzień Budyniu. Nie tylko wanilia i czekolada — są też budynie z warzyw i mięsa

31 marca obchodzony jest Światowy Dzień Budyniu. To nieformalne święto, które co roku wraca jak bumerang także w domach w naszym regionie — bo budyń to jeden z tych smaków, które kojarzą się z dzieciństwem, prostą kuchnią i szybkim deserem „na już”. Coraz częściej jednak klasyczna wersja waniliowa lub czekoladowa przegrywa z nowymi pomysłami: z orzechami, migdałami, serem, a nawet… w odsłonie wytrawnej.

Mało kto wie, że budyń nie zawsze był słodki. W XVII wieku przygotowywano go jako danie mięsne — na bazie drobiu lub ryb, podawane w domach arystokracji. Dopiero z czasem stał się deserem, który dziś najczęściej robimy z mleka i proszku z torebki. W Polsce budyń na dobre spopularyzował się w XIX wieku.

— Budyń kojarzy się z czymś prostym, ale daje mnóstwo możliwości — mówią miłośnicy domowej kuchni. I rzeczywiście: można go zrobić nie tylko „instant”. Klasyczna wersja domowa powstaje z żółtek, mleka, cukru i mąki ziemniaczanej. Taki budyń często trafia też do ciast i kremów, jako baza do deserów.

Warianty smakowe? Oprócz klasyków na popularności zyskują dodatki: orzechy, migdały, mak, a nawet ser. Ale prawdziwą ciekawostką są budynie słone, które przygotowuje się z warzyw, gotowanych grzybów, a czasem także z mięsa mielonego. Taka wersja bardziej przypomina gęsty krem lub zapiekankową bazę niż tradycyjny deser — i świetnie pasuje dla osób, które ograniczają cukier.

Światowy Dzień Budyniu często wykorzystują też przedszkola i szkoły. To dobra okazja do wspólnego gotowania i zabaw sensorycznych: dzieci poznają składniki, uczą się mieszania i obserwują, jak masa gęstnieje w garnku. Taki „kuchenny eksperyment” sprawdza się wszędzie.

Nie bez znaczenia jest też pora roku. Koniec marca potrafi zaskoczyć wciąż chłodnymi wieczorami, a wtedy ciepły, puszysty budyń wraca do łask — podobnie jak w wielu regionach Polski, gdzie wiosna jeszcze nie zawsze oznacza pogodę na lody.

A Wy, drodzy czytelnicy, lubicie budyń? Dajcie znać w komentarzach.