Sucha Beskidzka potrafi imprezować! Relacja z Beatland Festival 2025

Historycy są zgodni, że szlachta potrafiła się bawić. Zamek Suski w swojej historii widział sporo bali kolejnych właścicieli dóbr suskich. Żadna z balang arystokracji nie może jednak równać się z pierwszą edycją Beatland Festival. Noc w ostatnią sobotę lipca pokazała, że „imprezowanie w Suchej Beskidzkiej” nie jest zapomnianym czasownikiem z dawnych legend.

Nie ma co ukrywać: premierowa odsłona Beatland Festival rozkręcała się nieśmiało. Muzyczne klimaty, z którymi kojarzyła się pierwsza część zaproszonego składu, sprawdziłyby się lepiej przy powoli gasnącym, upalnym dniu. Barowa pogoda, prosto z nieudanych wakacji nad Bałtykiem, nie zachęcała jednak do tupania. Ruch pod główną sceną zaczął się tak naprawdę w miarę znikania światła dziennego. I uspokajających prognoz, że Alerty RCB znów nie do końca się sprawdziły.

Taką rosnącą frekwencję przejęli Cocolino, którzy jeszcze raz udowodnili, dlaczego są pierwszymi nazwiskami, jakie wymieniłby obudzony w środku nocy fan polskiej sceny house i tech-house po pytaniu o rodzimy duet za konsolą. Muzyczne wprowadzenia Pawła Kwietnia i Marcina Chumowicza do headlinerów w line-upach to osobne atrakcje imprez (ich set przed Borisem Brejchą ma już prawie 140k wyświetleń na YouTube).

Pojawienie się Mauro Picotto za konsolą doładowało paski energii uczestników do pełna. To jedno z największych nazwisk w historii Suchej Beskidzkiej, które udało się namówić na przyjazd. Włoch nie tylko ma swoje miejsce w bogatej przeszłości muzyki elektronicznej, ale nadal jest obecny na wielkich festiwalach. Weteran doskonale wyczuł apetyty imprezowiczów i zanurzył wszystkich w lekko odschoolowym secie, gdzie nie było miejsca na obecne trendy w elektronice. Entuzjazm wśród publiki, jakie wywołały pierwsze dźwięki kultowego „Komodo”, pokazał jak dobrze działają klasyki sprzed lat.

Carla Roca na polskiej scenie techno od lat dzierży koronę i swoim setem objęła władzę absolutną nad dziedzińcem Zamku Suskiego. Tak mocnych basów, jak podczas energetycznego grania poznanianki, zabytek z XVI wieku jeszcze nie przyjął w swojej historii. Kolejne kawałki sprawiały też przyjemność samej artystce, stąd impreza trwała zarówno przed jak i za konsolą. A gdyby komuś jeszcze pozostało coś na pasku energii, to prawdopodobnie rozładował go do końca Jakub „Oizo” Ścieszka. Niewielu DJ'ów w swojej biografii może dopisać seta na współtworzonym przez siebie festiwalu.

Pomysłodawca i współtwórca całego zamieszania, nie przejaskrawiał, gdy mówił w wywiadzie dla Sucha24, że jeszcze„nie było takiego wydarzenia w tym miejscu jak i w całym regionie”. Zamek Suski był nie do poznania w imprezowej wersji. Krakowska ekipa techniczna swoim projektem sceny podniosła poprzeczkę do rekordowego poziomu dla przyszych wydarzeń na zabytkowym dziedzińcu. Umieszczenie dużych ekranów wewnątrz krużganków zmieniło ponad 400-letni zabytek w ścianę pulsujących obrazów. Synchronizacja świateł z tempem setów podkręciła z kolei immersję z muzyką. Nawet sam zamek „pomagał” w dancingu – otoczenie starymi murami sprawiało, że bas wracał w stronę uczestników. Takie rozchodzenie się audio pod staranną opieką dźwiękowców miało jeszcze jedną zaletę – nie bawiąca się część Suchej Beskidzkiej mogła przespać noc.

Beatland Festival z przytupem pojawił się na kulturalnej mapie powiatu suskiego. Wydarzenie od początku miało być przetarciem szlaku muzyczno-organizacyjnego i ambitnym testem dla twórców oraz samej publiki. Stawką było też przedłużenie zaufania od strony Miasta. Po ostatniej nocy lipca wiadomo już, że Zamek Suski przetrwał nienaruszony, a potencjał na zostanie eksportowym eventem całego regionu jest spory – takiej lokalizacji mogą zazdrościć mniejsze festiwale w całej Polsce.