Wrzosy - symbolika, znaczenie i właściwości lecznicze. Wrzosy w kulturze celtyckiej i szkockiej. Wrzosy jako symbol miłości, ochrony i żałoby. Właściwości uspokajające i lecznicze wrzosów.

            Wrzosy symboliką sięgają czasów celtyckich. Oznaczają piękno, fortunę, niezależność, szczęście, miłość, równowagę, przetrwanie, wprowadzają pozytywną energię i prorocze sny. Podkreślają zdolność do dochowania tajemnic. Osoby spod znaku wrzosu są bardzo optymistycznie nastawione do życia, świata. To znakomici dyplomaci, negocjatorzy, wierni przyjaciele. Ponadto są subtelni, wyrachowani, kochają piękno i komfort materialny. Kwiat wrzosu oznacza również szacunek, podziw, uczciwość. Był symbolem krwi, walki w poprzednich stuleciach. Obecnie reprezentuje kobiecość, wielką matczyną miłość, romantyzm, namiętność, czułość.

            Według legend we wrzosach odpoczywają wróżki, rosną tam gdzie nie stoczono żadnej bitwy, są darowane na znak prawdziwej miłości.

            Wrzosy purpurowe były świętą rośliną egipskiej bogini płodności Izydy oraz rzymskiej patronki uczuć miłosnych Wenus. Białe kojarzone są z ochroną, pokojem, czystością, natomiast różowe dzisiaj z miłością, wszelką pomyślnością, zaś w czasach starożytnych z przelewaniem krwi w starciach wojennych. Zielone i z żółtymi odcieniami wyrażają wiosnę serca. Fioletowe miłość, zbliżającą się szybkimi krokami jesień,  ale również przemijanie.

            Mieszkańcy Szkocji wierzą, iż wrzosy są symbolem ochrony, dlatego noszą je w kieszeniach, lub w torbach. Dawniej mieli je przy sobie wojownicy podczas toczonych bitew. Dzisiaj młode panny przybierają bukiety ślubne wrzosami, albo wpinają je we włosy, aby pomogły im dochować wierności złożonej przez nie w przysiędze małżeńskiej. Dekorują nimi miejsca zaślubin.

            Skandynawowie kojarzą roślinę z biedą, śmiercią, żałobą. Te przesądy prawdopodobnie stamtąd dotarły do Polski, gdzie wrzosy bardzo często stawiane są na grobach zmarłych. Popularne są w ogrodach, upiększają okna, balkony, ale także wnętrza mieszkań, domów. Wielu rodaków uważa je za przynoszące spokój, melancholijny nastrój, szczęście, radość podobnie jak Brytyjczycy.

            Irlandczycy palili dawniej kadzidła wrzosowe, ponieważ pragnęli w ten sposób przywołać duchy zmarłych. Okadzali nimi bydło, by uchronić je przed chorobami.

            Wrzosy mają działanie uspokajające, znacznie pomagają w walce z bezsennością. Są stosowane jako środek leczniczy na wrzody, reumatyzm i zapalenie stawów. Niektóre odmiany przetwarza się na herbaty m.in. trawienne oraz na choroby układu moczowego. Wyciągi z wrzosów  zawierają preparaty dla zdrowia oczu, a napary z rośliny łagodzą stany zapalne skóry. Bardzo smaczny jest miód wrzosowy z witaminą B, dodawany też do leków i kosmetyków. Od dawna są inspiracją dla poetów.  Rozsławione bardzo w „Wichrowych wzgórzach”.

Na wrzosowiskach  

Magiczne śliczności lekko falujące

zwiastują rychłe nadejście jesieni

podkolorowały nam fioletem źrenice

lilaróżem zabarwiły nastrój i lica

Szumiąc roznoszą miodne zapachy

przypomniały spojrzenia purpurowe

i rozkołysane zauroczenie sobą

w całusach roztańczonych przytulanie

Na nich dziś drżą ciała jak wtedy zaś

pocałunki ścielą się wrzosami na ustach

kochanie piękne są w życiu chwile niech

pojawiają się na bogato i nieustannie

Kazimierz Surzyn