Artroskopia barku - kiedy przeprowadza się ten zabieg?

Artroskopia jest operacyjną metodą leczenia m.in. barku. Zabieg przeprowadza się poprzez niewielkie nacięcie skóry i wprowadzenie do stawu endoskopu, który umożliwia wizualną ocenę stawu i wykonanie niezbędnych procedur operacyjnych. Kiedy przeprowadza się artroskopię barku? Oto najczęstsze wskazania do wykonania tego zabiegu.

Artroskopia barku jest zabiegiem, który przeprowadza się u pacjentów z różnymi dolegliwościami w obrębie struktur barku: 

• Wskazaniem do artroskopii są bóle, ograniczenia ruchomości, niestabilność lub blokada stawu, które pojawiły się w przebiegu różnych chorób lub urazów. 
• Leczenie metodą artroskopową zalecane jest m.in. u osób, które mają do czynienia z zapaleniem kaletki podbarkowej, ciasnotą podbarkową, znacznym zwapnieniem ścięgien stożka oraz uszkodzeniem stożka rotatorów lub obrąbka barkowego. 
• Artroskopia barku jest wskazana również wtedy, gdy stwierdzona zostanie obecność wolnych ciał wewnątrzstawowych, przewlekłe zapalenie błony wskumaziowej, uszkodzenie chrząstki stawowej oraz choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego. 
• Specjalista może zalecić przeprowadzenie zabiegu techniką artroskopową również w przypadku zdiagnozowanej niestabilności stawu barkowo-obojczykowego czy urazu w obrębie górnej torebki stawowej. 
• Operacja jest też rozwiązaniem wskazanym przy zarostowym zapaleniu torebki stawowej (zamrożony brak) czy degeneracji stawu wywołanego reumatoidalnym zapaleniem stawu. 

Artroskopia barku jest zabiegiem, który przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym i splotowym - rodzaj zastosowanego znieczulenia dobierany jest indywidualnie i konsultowany z anestezjologiem. Pacjenta układa się w pozycji półsiedzącej lub bocznej (na zdrowym boku) z ręką umieszczoną na specjalnym wyciągu. Podczas procedury zabiegowej staw wypełniony zostaje płynem do artroskopii, a następnie wykonuje się niewielkie nacięcia na skórze w celu wprowadzenia endoskopu, by wszystkie działania na leczonym stawie mogły być kontrolowane i obserwowane na monitorze. Zabieg z użyciem kamery pozwala zarówno na dokładną diagnostykę barku, jak i przeprowadzenie operacji przy użyciu niewielkich narzędzi chirurgicznych. Operacja trwa zazwyczaj ok. 2 godziny i kończy ją założenie pojedynczych szwów na rany operacyjne oraz opatrunku. 

Operowana ręka zostaje umieszczona w ortezie lub zaraz po zabiegu rozpoczyna się jej rehabilitację. Już po upływie doby pacjent może zostać wypisany do domu, a po 2 tygodniach zdejmowane są szwy. Pełna rekonwalescencja po zabiegu może trwać od 1 do 6 miesięcy - podczas tego okresu bardzo istotne jest stosowanie się do wszystkich zaleceń pozabiegowych. U niektórych pacjentów po zabiegu mogą wystąpić takie dolegliwości jak: gorączka, nudności, wymioty, ból, zaczerwienienie, obrzęk czy krwawienie z operowanego obszaru - w takim przypadku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Warto zaznaczyć, że artroskopia barku zaliczana jest do mało inwazyjnych technik operacyjnych - podczas procedury specjalista wykonuje zaledwie 2-3 nacięcia skóry o średnicy ok. 8 mm, co zmniejsza ryzyko możliwych powikłań. Ponadto zabieg pozostawia po sobie niewielkie blizny, nie wymaga długiej hospitalizacji i pozwala na szybki powrót do codziennych aktywności. 

Choć artroskopia barku jest zabiegiem o wielu zaletach, niestety nie w każdym przypadku możliwe jest jej przeprowadzenie. Przeciwwskazanie do operacji może stanowić m.in. niewydolność krążeniowa kończyn dolnych, choroba nowotworowa, ubytki neurologiczne i niewydolność mięśniowa. Decyzji o zabiegu nie podejmuje się także w przypadku zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych, ponieważ przeprowadzona procedura może nie przynieść oczekiwanych rezultatów poprawy ruchomości barku. Artroskopia nie jest też zabiegiem zalecanym u pacjentów otyłych i z niektórymi chorobami przewlekłymi.