2 lutego – Święto Ofiarowania Pańskiego oraz Światowy Dzień Życia Konsekrowanego

Święto Ofiarowania Pańskiego, w Polsce też Matki Bożej Gromnicznej, od gromnic święconych tego dnia w kościołach, obchodzone było już właściwie od IV stulecia w Jerozolimie, na pamiątkę ofiarowania przez Maryję i Józefa ich pierworodnego syna Jezusa Bogu, co miało miejsce w świątyni jerozolimskiej.

            Powołując się na podanie już w okresie Papieża św. Gelazego w 492 roku, odbyła się procesja z zapalonymi świecami. Natomiast od X wieku upowszechnił się obrzęd  poświęcenia świec, których płomień symbolizuje Jezusa jako Światłość Świata. Już Symeon Starzec, postać biblijna występująca w Ewangelii świętego Łukasza, święty kościoła katolickiego i prawosławnego wypowiedział proroctwo nazywając Chrystusa: „światłem na oświecenie pogan i chwałą Izraela”.

            Kapłani w kościołach naszej Ojczyzny modlą się wówczas słowami aby: „wszyscy, którzy zgromadzili się w tej świątyni z płonącymi świecami mogli kiedyś oglądać blask chwały Chrystusa”.

            Tradycyjnie 2 lutego kończy się w Polsce czas śpiewania kolęd oraz trzymania choinek w kościołach oraz w domach.

            Światowy Dzień Życia Konsekrowanego został ustanowiony przez Ojca Świętego Jana Pawła II w 1997 roku. Poświęcony jest świadkom obecności Boga na świecie, czyli osobom konsekrowanym. Modlimy się za nie, w szczególności o wytrwałość w służbie Bogu i ludziom. W Polsce żyje około 32 tysiące osób konsekrowanych, a wśród nich siostry zakonne, zakonnicy, osoby skupione w stowarzyszeniach, instytucjach i wspólnotach świeckich, dziewice, wdowy oraz pustelnicy.

            Co osoby konsekrowane dają światu?:

• Ewangelizują głosząc słowo Boże, a przez to naśladują Jezusa, żyjąc według Jego nauki, a także służąc Jemu i człowiekowi.
• Budują kulturę jedności opartą na miłości i wierności Bogu, który jest Miłością.
• Troszczą się o miłość braterską we wspólnotach dzieląc się wszystkim co mają z innymi.
• Nauczają, że każdy człowiek może postawić Boga w centrum swojego życia, aby realizować najskrytsze marzenia oraz cele.
• Preferują czystą miłość do każdego człowieka.
• Ich ewangeliczne ubóstwo połączone jest z solidarnością i miłosierdziem.
• Głoszą wolność człowieka powiązaną z prawdą, normami moralnymi i posłuszeństwem wobec Chrystusa.
• Posługę charytatywną przejawiają w pomocy bliźnim, będącym w trudnej sytuacji materialnej, bezdomnym, chorym, cierpiącym, spętanym nałogami XXI stulecia.
• Modlą się za Kościół, duchownych, za ludzi, rodziny, o pokój na świecie tak bardzo dzisiaj potrzebny.
• Są dla nas wzorem do naśladowania, abyśmy i my w swoim życiu kierowali się miłością, sprawiedliwością, dobrocią, wrażliwością na potrzeby innych ludzi.

           Osoby konsekrowane między innymi budują i kształtują Kościół na świecie swoimi modlitwami, życiem, działalnością ewangelizacyjną, charytatywną, troską o wspólnoty. Misja niełatwa, wymagająca poświęcenia, ale jakże piękna, gdyż przynosi ze sobą wiele miłości i dobra.

Kazimierz Surzyn.