12 września – Święto Wojsk Lądowych

Ustanowione zostało w 1996 roku. Upamiętnia bitwę pod Wiedniem stoczoną 12 września 1683 roku, kiedy to wojska polsko – cesarskie dowodzone przez Jana III Sobieskiego (1629 – 1696), króla Polski od 1674 do 1696 roku, hetmana wielkiego koronnego od 1668 roku, hetmana polnego koronnego od 1666 roku, marszałka wielkiego koronnego od 1665 roku, chorążego wielkiego koronnego od 1656 roku, w sile ok. 70 tysięcy, pokonały wojska tureckie liczące podczas oblężenia ok. 138 do nawet 300 tysięcy wojska, zaś w bitwie 67 tysięcy. Święto zatem honoruje współczesne Wojska Lądowe, które dziedziczą wspaniałe tradycje polskiego rycerstwa.

Wojska Lądowe są jednym z czterech rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Pozostałe to: Siły Powietrzne, Marynarka Wojenna i Wojska Specjalne. Do zasadniczych obowiązków Wojsk Lądowych należy obrona przed atakiem lądowo – powietrznym na terenie całej Polski. W sytuacji zagrożenia współpracują z pozostałymi rodzajami sił zbrojnych wymienionymi wcześniej, a także realizują zadania, które wynikają z międzynarodowych sojuszy, zawartych przez naszą Ojczyznę. Wojska Lądowe składają się z wojsk pancernych i zmechanizowanych, wojsk aeromobilnych, rakietowych i artylerii, wojsk obrony przeciwlotniczej, wojsk inżynieryjnych, Łączności i informatyki, chemicznych oraz oddziałów i pododdziałów służących do rozpoznania i walki elektronicznej, jak również logistycznych. Zaznaczyć należy, że główny trzon wojsk operacyjnych stanowią: 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej z dowództwem w Żeganiu, 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana i 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana w Elblągu.

Z okazji święta wszystkim żołnierzom i pracownikom Wojsk Lądowych życzymy zdrowia, wytrwałości w zaszczytnej służbie, satysfakcji i sukcesów zarówno w życiu osobistym, jak również zawodowym. Dziękujemy za obronę naszych granic, za wielki trud, poświęcenie, pomoc, odwagę, honor wkładane w służbę dla państwa polskiego. Jednocześnie pamiętamy o bohaterach, którzy zginęli na polach walki, zmarłych i tych wszystkich, którzy dzisiaj są już w stanie spoczynku.

Kazimierz Surzyn