10 listopada – Światowy Dzień Nauki dla Pokoju i Rozwoju

Ustanowiony został w 2001 roku na Konferencji Generalnej Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty Nauki i Kultury (UNESCO), założonej 16 listopada 1945 roku z siedzibą w Paryżu. Jej statut wszedł w życie 4 listopada 1946 roku. Obecnie członkami organizacji są 193 państwa. Polska należy do UNESCO od 6 listopada 1946 roku. Dzień jest swoistą realizacją zaangażowania UNESCO w rozwój, propagowanie nauki i podjętych przez nią zobowiązań w tym zakresie na Światowej Konferencji na rzecz nauki, która miała miejsce w Budapeszcie w 1999 roku.

Zasadniczymi celami święta przede wszystkim są: budowanie pokoju na świecie poprzez międzynarodową współpracę w dziedzinie oświaty, edukacji, nauki, kultury; uświadamianie znaczenia nauki dla utrzymania pokojowych społeczeństw na globie, wspieranie zarówno krajowej, jak i międzynarodowej nauki w krajach świata; współpraca i wymiana osiągnięć naukowych tak, aby wszystkie państwa mogły korzystać z jej dorobku; ochrona światowego dziedzictwa; wspieranie programów edukacyjnych; dbanie o prawa człowieka pod względem nauki oraz kultury oraz tworzenie poprzez naukę bardziej zrównoważonego rozwoju i przyszłości dla wszystkich.

Hasłem Światowego Dnia Nauki dla Pokoju i Rozwoju w 2025 roku jest: „Zaufanie, transformacja i  przyszłość”.

W obchody angażują się szkoły, uczelnie wyższe, instytucje badawcze, organizacje pozarządowe organizujące m.in.: warsztaty, wykłady ekspertów, debaty, konferencje, prezentacje interaktywne, przybliżające społeczeństwu znaczenie nauki właśnie dla pokojowego rozwoju społeczeństw. Święto sprzyja edukacji, integracji, dobrostanowi społecznemu, współpracy łączącej naukowców np. z lokalnymi przedsiębiorstwami, które w efekcie prowadzą do rozwoju nowych technologii, jak również usług, co znacznie przyczynia się do poprawy w zakresie podniesienia jakości życia ludzi.

Kazimierz Surzyn