1 maja, Święto Pracy, Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy

1 maja, Święto Pracy, Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy; wprowadzone przez II Międzynarodówkę w 1889 roku, aby uczcić wydarzenia z 1886 roku w Chicago w USA, podczas strajku, którego głównym celem było wprowadzenie 8 godzinnego dnia pracy, polepszenie jej warunków, sprawy socjalne, ubezpieczeniowe, podwyżki płac. Zginęło wówczas 6 protestujących, a wielu było rannych, zaś 4 maja śmierć poniosło 11 osób i 1 policjant od wybuchu bomby. Obchodzone jest od 1890 roku. W Polsce jako święto państwowe od 1950 roku. Kojarzy się z wielkimi manifestacjami. Stało się niesłusznie narzędziem propagandy władzy komunistycznej z jej winy. Tego dnia w Kościele katolickim wspominamy Świętego Józefa Rzemieślnika. Wprowadził je papież Pius XII w 1955 roku.

• Pamiętamy o klasie robotniczej, która walczyła z ich wyzyskiem przez pracodawców.
• Przywołujemy osiągnięcia ruchu robotniczego m. in.: skrócenie czasu pracy, lepsze warunki pracy, socjalne, wprowadzenie ubezpieczeń, podwyższenie płac.
• Darzymy szczególnie wtedy uznaniem wszystkich ludzi pracy.
• Oddajemy szacunek dla każdej pracy wykonywanej przez człowieka.
• Solidaryzujemy się z ludźmi pracy na całym świecie.
• Uświadamiamy sobie ważność pracy dla rozwoju, utrzymania się, założenia rodziny, godnego życia.
• Ojciec Święty Jan Paweł II o pracy mówił: „Praca jest podstawowym powołaniem człowieka na tej ziemi”; „Każde ludzkie zadanie, aby osiągnęło swój cel, musi znaleźć oparcie w modlitwie”; „Dzięki pracy człowiek może odpowiedzialnie zakładać rodzinę, godnie żyć i działać w społeczeństwie”; „Praca jest dobrem człowieka – dobrem jego człowieczeństwa – przez pracę bowiem człowiek nie tylko przekształca przyrodę, dostosowując ją do swoich potrzeb, ale także urzeczywistnia siebie jako człowieka, a także poniekąd bardziej staje się człowiekiem”.
• Stawiamy sobie za wzór św. Józefa Rzemieślnika, człowieka pracowitego, uczynnego, dobrego, sprawiedliwego, o wspaniałym sercu, kochającego rodzinę, wyśmienitego jej opiekuna.
• Dziękujemy św. Józefowi za opiekę i patronat nad Kościołem powszechnym, ludźmi pracującymi, małżeństwami, rodzinami chrześcijańskimi, robotnikami, rzemieślnikami, drwalami, cieślami, kołodziejami, stolarzami, wypędzonymi, budowniczymi, ojcami, sierotami, dobrą śmiercią.

 Kazimierz Surzyn