Zmarł Stanisław Matejko. Był twórcą suskiego szczypiorniaka

Smutna wiadomość dotarła dziś z Suchej Beskidzkiej. W wieku 82 lat zmarł Stanisław Matejko, twórca sekcji piłki ręcznej w suskiej Babiej Górze.

Stanisław Matejko pochodził z Jordanowszczyzny, ale związał się z Suchą Beskidzką, gdzie był nauczycielem wychowania fizycznego i wychowawcą w klasach I-III w Szkole Podstawowej nr 1. Był również nauczycielem metodykiem wychowania fizycznego. W historii i pamięci zapisał się  jednak przede wszystkim jako twórca suskiego szczypiorniaka. Posiadał kwalifikacje instruktora piłki ręcznej. Stąd w ramach szkolnych zajęć rozpoczął pracę trenerską z młodzieżą, na której efekty nie trzeba było długo czekać. Po czterech latach Sucha doczekała się klasowego zespołu, który święcił tryumfy na boiskach powiatu i zdobywał tytuły mistrzowskie województwa krakowskiego, w kategorii młodzików. Wychowankowie szkoły po opuszczeniu murów podstawówki, z reguły kontynuowali naukę w suskich szkołach średnich, stąd w zasadzie w dalszym ciągu pozostawali do dyspozycji trenera. Pierwsze duże sukcesy na niwie sportu młodzieżowego stworzyły podwaliny do kontynuowania rozgrywek i budowy seniorskiego zespołu, który w niedługim czasie jak się później okazało miał zachwycać kibiców na boiskach województwa małopolskiego, mierząc się z utytułowanymi zespołami południowej Polski. Do tego nie wystarczyły już tylko zajęcia prowadzone w ramach lekcji wychowania fizycznego. Chcący w pełni wykorzystać potencjał młodzieży i wprowadzić ujednolicony system szkolenia, zaistniała potrzeba rejestracji nowej sekcji, która na poziomie międzyszkolnym jednoczyła by wszystkich pasjonatów piłki ręcznej z różnych grup wiekowych i ośrodków edukacyjnych. Tym sposobem, po rozmowach z ówczesnym prezesem klubu Franciszkiem Pająkiem i dzięki jego przychylnemu stosunkowi do zamierzeń trenerów suskiego szczypiorniaka, przy funkcjonującym klubie „Babia Góra” w roku 1964 powołano sekcję piłki ręcznej. - Zespół został zgłoszony w 1966 roku kategorii juniora młodszego oraz młodzika. Przez cztery lata społecznie prowadziłem dwa zespoły piłki ręcznej, bez żadnego wynagrodzenia. Diety zawodnicy bardzo rzadko otrzymywali, jeździli pociągami na dość długie odległości rozgrywając mecze z drużynami z Krakowa, Bochni, Chrzanowa, Tarnowa i Nowego Sącza. Bardzo często, pamiętam, zawodnicy byli dożywiani bułeczkami z marmoladą, które przekazywał pan Edward Machaczka. Nikt wtedy jeszcze nie nazywał tego sponsorowaniem – wspominał.

W latach 1966-67 zespół rozgrywał mecze w grupie juniorów młodszych. Po dwóch latach i awansie mierzył się już z najlepszymi zespołami z Krakowa, Nowej Huty, Tarnowa, Libiąża, Myślenic, Zakopanego, Nowego Sącza, Bochni i Chrzanowa w Lidze Wydzielonej Województwa Krakowskiego. Po roku rozgrywek w kategorii juniorskiej, w 1970 roku wywalczyli mistrzostwo ligi i uzyskali awans do rozgrywek okręgowych. Tam przyszło im się zmierzyć z tak utytułowanymi klubami, jak, MKS Krakus I, Unia Tarnów, MKS Chrzanów, Garbarnia Kraków, Wawel Kraków, Hutnik II Kraków, Górnik Libiąż, Sokół Bochnia, Dunajec Nowy Sącz, Dalin Myślenice czy Kuźnia Sułkowice. Przez kilka lat drużyna zdołała się utrzymać w lidze okręgowej, największymi sukcesami w owym czasie było kilkukrotne zdobycie II miejsca w okręgówce, które otworzyło szczypiornistom drogę do awansu do III ligi. Z powodów finansowych i braku odpowiedniej infrastruktury drużyna piłki ręcznej nie mogła wykorzystać w pełni swoich sukcesów i pomimo zajęcia premiowanego miejsca w lidze okręgowej, nie miała szans na awans. W okresie największych sukcesów sportowych, w połowie lat 70. sekcja piłki ręcznej KKS Babia Góra liczyła 54 zawodników, czyli niemal dwukrotnie więcej niż w roku 1964 w chwili rejestracji sekcji. Warto przy tym dodać, że większość z tych zawodników to wychowankowie klubu. Przy sekcji funkcjonowały trzy zespoły, seniorów, juniorów i młodzików. drużynie Stanisława Matejki w lidze juniorów, a następnie w lidze okręgowej występowali:Witold Adamaszek, Jan Banaś, Stanisław Barcik, Marek Bielecki, Jacek Drwal, Marian Gryga, Ryszard Hejda, Ludwik Hejny, Stanisław Hejny, Adam Kaliciak, Marek Kaliciak, Krzysztof Karelus, Marek Kołodziejczyk, Paweł Kominko, Tomasz Kominko, Krzysztof Kudzia, Bogdan Kulig, Jerzy Kulig, Wacław Kulig, Wiesław Kulig, Zbigniew Kulig, Jan Lach, Janusz Maciejowski, Józef Małysa, Maciej Matejko, Jan Michaś, Adam Mięso, Zdzisław Najder, Daniel Polak, Zbigniew Prauz, Edward Skrętowicz, Wojciech Smolik, Andrzej Sołek, Roman Stróżak, Janusz Szklarczyk, Adam Śląski, Krzysztof Wągiel, Adam Wójtowicz, Leszek Wójtowicz, Józef Wójcik.

Stanisław Matejko pracował z zawodnikami nieprzerwanie do 1984 roku, kiedy to w połowie lat 80. zajął się szkoleniem piłkarzy nożnych, z racji posiadanych uprawnień trenera II klasy z tej dyscypliny sportu. Był także dyrektorem Szkolnego Ośrodka Sportu oraz prekursorem budowy lodowiska w Suchej Beskidzkiej. Pierwsze powstawało jeszcze przy starej szkole w centrum miasta, a następnie tworzono je na boisku asfaltowym na obiektach Babiej Góry. Wspaniały człowiek, znakomity wychowawca i trener, poświęcający się podjętemu zadaniu.

Za swoją działalność Stanisław Matejko był wielokrotnie nagradzany i odznaczany. Otrzymał Złotą Odznakę Honorową Polskiego Związku Piłki Ręcznej, Srebrną Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”, Złoty Krzyż Zasługi, a w 1981 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.