W zgodzie z naturą. Festiwal Land Art w Zawoi

Przed dziewięć dni trwał w Zawoi pierwszy Festiwal Land Art zorganizowany przez Babiogórskie Centrum Kultury w Zawoi i jego partnera Babiogórski Park Narodowy. Odbywał się on na kilku płaszczyznach.

Zawojskie lasy, łąki, polany, górskie strumienie, miejsca pełne tajemnic nad którymi króluje Babia Góra. Przestrzenie te od zawsze inspirowały różnych artystów, a tego lata stały się obszarem, w który sztuka weszła w sposób dosłowny. Festiwal Land Art był pokazywał sztukę w przestrzeni i wobec przestrzeni naturalnej, sztukę ludzi tworzących w symbiozie z naturą, patrzących i widzących przestrzeń w sposób szerszy, głębszy, dostrzegających jej możliwości przekazu artystycznego.

O tym, że nie był to zwykły festiwal sztuki świadczy lista artystów, którzy przyjęli na niego zaproszenie. Wśród przemycających sztukę do natury i naturę do sztuki byli Jarosław Koziara, Ewa Dąbrowska, Mirosław Maszlanko, Waldemar Rudyk, Ryszard Litwiniuk oraz Jan Sajdak. Wernisaż wystawy Land Art odbył się w niedzielę - Prace zostaną, tworząc dodatkową atrakcję turystyczną w regionie. To zupełnie innowacyjna wystawa, a artyści, których gościliśmy to najwyższa półka jeśli chodzi o land art w Polsce – mówi Anna Kulka, dyrektor Babiogórskiego Centrum Kultury.  

Program festiwalu był jednak zdecydowanie bogatszy. W piątek 13 sierpnia w Skansenie w Zawoi Markowej odbyły się warsztaty plecenia wianków „Wianki na zielną”, a dzień później „Zielnik Herminy”, czyli spotkanie z babiogórską zielarką Herminą Spyrką, połączone z warsztatami dla dorosłych, a dla dzieci w etnopracowni odbyły się zajęcia z drukowania roślinami. W poniedziałek (16 sierpnia) Ośrodek Edukacyjny Babiogórskiego Parku Narodowego przeprowadził warsztaty malowania roślinami „Kolory natury”, a w środę (18 sierpnia) odbyła się wycieczka z przewodnikiem z Babiogórskiego Parku Narodowego. Natomiast w czwartek (ponownie w skansenie) chętni wzięli udział w warsztatach poświęconych życiu na Planecie Ziemia „Halo tu Ziemia, ja żyję!”. W sobotni wieczór Marek Tomalik, podróżnik, opowiedział o rdzennych mieszkańcach Australii - Aborygenach. Towarzyszył mu będzie zespół Czerwie. Spotkanie zwieńczył „Sen motyla” - występ muzyczny przy żywym ogniu.

Waldemar Rudyk, studiował w Instytucie Wychowania Plastycznego Filii US w Cieszynie. Dyplom z malarstwa uzyskał w 1985 r. w pracowni Zenona Moskwy. Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, obiektami, książką artystyczną, instalacjami i działaniami w przestrzeniach publicznych, prowadzi tez warsztaty artystyczne dla młodzieży. Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych. Uczestniczył tez w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i akcjach plastycznych w kraju i za granica,m.in w w Niemczech, Czechach, Słowacji, Rosji.

Ewa Dąbrowska w 2018 roku ukończyła z wyróżnieniem Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzy instalacje, happeningi, rzeźbę tradycyjną, rysunki, land art. Poszukuje sposobów, by połączyć w jednym kreatywnym procesie główne dziedziny jej działalności: muzykę i rzeźbę. W 2018 roku uzyskała Nagrodę Towarzystwa Przyjaciół ASP im. prof. Stanisława Stryjeńskiego oraz Nagrodę Inicjatywy Entry. Współpracowała również z National Geographic w ramach projektu „Planeta albo śmieci”.

Ryszard Litwiniuk ukończył studia na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, dyplom w pracowni prof. Edwarda Sitka. Na swoim koncie ma wystawy indywidualne i zbiorowe, m.in. w Salonach Rzeźbiarskie w Warszawie (laureat Srebrnego Medalu i wyróżnień), Sympozjum Truso w Galeria El, Elbląg, wystawy w USA, Szwecji, Kanadzie. Uczestnik sympozjów i projektów związanych ze sztuka ziemi w Szwajcarii, Finlandii, Indiach, Polsce. Jego prace znajdują się m.in. w Bułgarii, Francji, Niemczech czy Kanadzie. Natura jest jego tworzywem, a siły natury często jednym z narzędzi. Stworzone przez niego formy żyją, mimo, że zastygły w bezruchu. Od pewnego czasu głównym terenem eksploracji twórczej artysty stało się drzewo.

Mirosław Maszlanko to absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał na Wydziale Malarstwa pod kierunkiem prof. Stefana Gierowskiego. Aneks z rzeźby u prof. Adama Myjaka. Pierwsza jego wystawa odbyła się w 1991 w Galerii Białej w Lublinie. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych, a także prezentował swoje prace podczas wystaw indywidualnych: CSW w Warszawie, Galeria Zderzak w Krakowie, Galeria Arsenał w Białymstoku, Centrum Sztuki Współczesnej w Kijowie, Instytut Kultury Polskiej w Budapeszcie. W swojej twórczości artysta używa materiałów naturalnych – trzciny, słomy, wosku (wcześniej kamienia, sznurów skórzanych, konopi). Z tych materiałów powstają efemeryczne, wręcz poetyckie a jednocześnie nowoczesne instalacje artystyczne bardzo związane z miejscem ich tworzenia.  Wielokrotny stypendysta Ministra Kultury oraz The Pollock-Krasner Foundation.

Jarosław Koziara – performer, artysta plastyk z Lublina, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Zajmuje się wieloma dziedzinami sztuk wizualnych, jest twórcą obrazów ziemnych, autorem plakatów, projektantem scenografii do sztuk teatralnych (m.in. Teatr Wielki w Warszawie, lalkowy Teatr im. H.Ch. Andersena w Lublinie) i koncertów (m.in Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy) designerem wystroju wnętrz klubów muzycznych (m.in Stodoła w Warszawie). Od kilkunastu lat współpracuje z zespołem Voo Voo tworząc jego sceniczny, płytowy i graficzny wizerunek. Znany jest również z niekonwencjonalnych projektów artystycznych - olbrzymich, płonących konstrukcji. Twórca monumentalnych, kilkuhektarowych landartów. W 2018 otrzymał tytuł doktora sztuki broniąc rozprawę Land-art na lotnisku – wszystko jest jednością.

Jan Sajdak studiował w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracę dyplomową pt. „ławica/wisząca biblioteka” obronił w 2016 roku. Pracuje w różnych materiałach, plecie instalacje z wikliny i leszczyny, głównie nadrzewne gniazda przeznaczone dla ludzi. Artysta poszukuje ścieżek, które łączyłyby poszukiwanie estetyczne z nieobojętnością wobec problemów współczesnego świata. Działa w Stowarzyszeniu na Rzecz Odnowy Wsi „Odnowica”, współpracuje też z Teatrem Węgajty.

Autorem zdjęć jest Karolina Glanowska